Сарви болои ту дар олами хӯбӣ илм аст

سروِ بالای تو در عالم خوبی علم است

Хати ту бар варақи гули зи бунафша рақам аст

خط تو بر ورق گل ز بنفشه رقم است

Мо на танҳо ба ҳавои даҳанати хоки шудем

ما نه تنها به هوای دهنت خاک شدیم

Ҳарки аз аҳл вуҷӯдаст ба охир адам аст

هرکه از اهل وجود است به آخر عدم است

Қадамии ранҷа ба пурсидан мо кун ки чу сарв

قدمی رنجه به پرسیدن ما کن که چو سرو

Сарфарозаст ҳар озода ки дар вай қадам аст

سرفراز است هر آزاده که در وی قدم است

Турфаи домии сети сари зулфи ту каз рӯй ҳавас

طرفه دامی ست سر زلف تو کز روی هوس

Ҳаркии пои баста онаст муқайяд ба ғам аст

هرکه پا بستهٔ آن است مقیّد به غم است

Гӯ ба ғами сози хаёлӣ ки зи асбоби тараб

گو به غم ساز خیالی که ز اسباب طرب

Нест хуштар з навой не ва он низ дам аст

نیست خوش‌تر ز نوای نی و آن نیز دم است