Ифтитоҳи сухани он ба ки кунанд аҳли камол

افتتاح سخن آن به که کنند اهل کمال

Ба санои малики алмалики худои мутаъол

به ثنای ملک‌الملک خدای متعال

Подшоҳӣ ки ба пероҳан ҷоҳаш нарасад

پادشاهی که به پیرامن جاهش نرسد

Аз азал то ба абади всмти нуқсону завол

از ازل تا به ابد وصمت نقصان و زوال

Бар дар бор ҷалолаш набӯд ҷой нишаст

بر در بار جلالش نبود جای نشست

Шаҳриёрони ҷаҳонро биҷуз аз васфи нъол

شهریاران جهان را به جز از صفّ نعال

Дар ҳарими малакӯташ ки малик роҳ наёфт

در حریم ملکوتش که ملک راه نیافت

Ақлу ҳис амр маҳоласт ки ёбанд маҷол

عقل و حس امر محال است که یابند مجال

Оҳанӣни пой чу паргор шуд ва ҳам нарасед

آهنین‌پای چو پرگار شد و هم نرسید

Пайки андеша дар он доираи ало ба хаёл

پیک اندیشه در آن دایره الا به خیال

Ҳаст дар чашми ҳамаи ноқису мътли алъайн

هست در چشم همه ناقص و معتل العین

Ҳар ки мақрун ба чунин зот кунад шабаҳу мисол

هر که مقرون به چنین ذات کند شبه و مثال

Қудрат ӯст ки парвардаи ширини корӣ

قدرت اوست که پرورده شیرین کاری

Тӯтии нотиқаро дар шкрстони мФол

طوطی ناطقه را در شکرستان مفال

Ҳикмат ӯст ки парвона дайн дод ба ақл

حکمت اوست که پروانه دین داد به عقل

То наад шамъи ҳидоят ба шабистони залол

تا نهد شمع هدایت به شبستان ضلال

Гар бихонӣ ба мисли ояти ҳамдаш бар кӯҳ

گر بخوانی به مثل آیت حمدش بر کوه

Бо ҳамаи сангдилии нола бар ояд зи ҷибол

با همه سنگدلی ناله بر آید ز جبال

Пеши асҳоби яқини бурдани номаш ба забон

پیش اصحاب یقین بردن نامش به زبان

Ҳамчунонаст ки бо ташнаи лабони васфи зулол

همچنانست که با تشنه لبان وصف زلال

Бардаи зи ойинаи дили ғусса ӯ занги ҳузн

برده ز آئینه دل غصه او زنگ حزن

Рафта аз гӯшаи хотири ғам ӯ гирди малол

رفته از گوشه خاطر غم او گرد ملال

Май пурди мурғи раҷои ҷилваи кунони шох ба шох

می پرد مرغ رجا جلوه کنان شاخ به شاخ

Дар ҳавои чамани раҳмат ӯ фориғи бол

در هوای چمن رحمت او فارغ بال

Гар шавад мозӣу ҳолоти ҷаҳони мстқбл

گر شود ماضی و حالات جهان مستقبل

Зот покаш нашавад мунтақил аз ҳол ба ҳол

ذات پاکش نشود منتقل از حال به حال

Гар шаҳодат банависем ба кажи табъии хеш

گر شهادت بنویسیم به کژ طبعی خویش

Золи худ бар кажии ҳайат худ бошад дол

ذال خود بر کژی هیات خود باشد دال

Вар на аз бандаи осӣ чаҳ ибодат ояд

ور نه از بنده عاصی چه عبادت آید

Бо чунин феъли бадви нафаси накӯҳидаи хисол

با چنین فعل بدو نفس نکوهیده خصال

Чашм б роҳи аноят наад ин ҷисми заъиф

چشم ب راه عنایت نهد این جسم ضعیف

Аҷз пеш оварад он рӯз шавад мискини ҳол

عجز پیش آورد آن روز شود مسکین حال

Ёрб он дам ки зи сайлоби аҷали хонаи умр

یارب آن دم که ز سیلاب اجل خانه عمر

Бипазиради халал ва тан шавад аз ғам чу хилол

بپذیرد خلل و تن شود از غم چو خلال

Ба чароғи рухи он моҳ ки бурданд ба чарх

به چراغ رخ آن ماه که بردند به چرخ

Ҳафт қандили зарандӯд азуи нуру ҷамол

هفت قندیل زر اندود ازو نور و جمال

Ба камолоти Муҳамад ки азу ёфта анд

به کمالات محمد که ازو یافته اند

Чори ёр аз шарафи суҳбат ӯ ъзу ҷалол

چار یار از شرف صحبت او عز و جلال

Ки аз онҷо ки ъаноёти худовандии тест

که از آنجا که عنایات خداوندی تست

Назари раҳмати худ боз нагирӣ зи камол

نظر رحمت خود باز نگیری ز کمال

Ҳар як аз моидаи васл насибӣ талабанд

هر یک از مائده وصل نصیبی طلبند

То кро бахт нишоед басар хон висол

تا کرا بخت نشاید بسر خوان وصال

Шуда аз соқии лутфи ту ҷаҳонии сероб

شده از ساقی لطف تو جهانی سیراب

Ҳамчунон баҳри карами мавҷи занони моломол

همچنان بحر کرم موج زنان مالامال