Ҳар лаҳзаи ғамзаҳо ба ҷафо низ ме кунӣ

هر لحظه غمزه‌ها به جفا نیز می‌کنی

Бози ин чаҳ фитнаҳост ки ангез ме кунӣ

باز این چه فتنه‌هاست که انگیز می‌کنی

Дилҳои мо нахуст ба тороҷ май барӣ

دل‌های ما نخست به تاراج می‌بری

Вонгаҳи аспри зулф диловез ме кунӣ

وآنگه اسپر زلف دلاویز می‌کنی

Гар хӯни Чехияоне аз дили ошиқи крости ҷанг

گر خون چکانی از دل عاشق کراست جنگ

Шоҳӣ ба қалби рафта ва хўнриз ме кунӣ

شاهی به قلب رفته و خونریز می‌کنی

Дар баҳри дидаи оби куҷои истади зи ҳавш

در بحر دیده آب کجا ایستد ز حوش

Зинсон ки оташи дили мо низ ме кунӣ

زینسان که آتش دل ما نیز می‌کنی

Хоб шубон мабанд ба чашмам дигар хаёл

خواب شبان مبند به چشمم دگر خیال

Чун ҳамдам ба оҳ саҳархез ме кунӣ

چون همدم به آه سحرخیز می‌کنی

Аз хӯни мо чаҳ тавбаи диҳии чашми маст ро

از خون ما چه توبه دهی چشم مست را

Аз бодаи ҳалол чаҳ парҳез ме кунӣ

از باده حلال چه پرهیز می‌کنی

Шаҳри сарой чун дилат ошуфта шуд камол

شهر سرای چون دلت آشفته شد کمال

Вақтаст агар азимат табриз ме кунӣ

وقتست اگر عزیمت تبریز می‌کنی