Пои бӯс чун манӣ ҳайф аст гуфтӣ бар забонат

پای بوس چون منی حیف است گفتی بر زبانت

Зоҳид кам хора мешуд дам ба дами борӣктар зин

زاهد کم خواره میشد دم به دم باریکتر زین

Нек гуфтӣ неки пеш то бабўсам он даҳонат

نیک گفتی نیک پیش تا ببوسم آن دهانت

Гар дил ӯ гуҳ гуҳӣ мерафт дар фикри миёнат

گر دل او گه گهی می رفت در فکر میانت

Зони миёну зони даҳони пурсади дилами сари бқин ро

زآن میان و زآن دهان پرسد دلم سر بقین را

Бенишон аз биншонони зӯдтар бояд нишонат

بی نشان از بینشانان زودتر باید نشانت

Чун бшир аз лайлаи алмъроҷи зулфат бар гузаштам

چون بشیر از لیلة المعراج زلفت بر گذشتم

Дар миёни қоб қўсинш накунадаст абрувонат

در میان قاب قوسینش نکندست ابروانت

Сар бар он дар мизнм бошад дар ореи сар ба берун

سر بر آن در میزنم باشد در آری سر به بیرون

Ин ҳамаи тсдиъ аз он овардаам бар остонат

این همه تصدیع از آن آورده ام بر آستانت

Гуфтамаш як шаби маҷолами даҳ чўшмъи он лаб гузидан

گفتمش یک شب مجالم ده چوشمع آن لب گزیدن

Гуфт ту гармӣ махӯр кин ангабин дорад забонат

گفت تو گرمی مخور کین انگبین دارد زبانت

Бо хаёлаш то сухан ронадӣ камол аз шавқи ашкат

با خیالش تا سخن راندی کمال از شوق اشکت

намечакад дарҳои гӯногӯни зи лафзи дрФшонт

می چکد درهای گوناگون ز لفظ درفشانت