Дили сахтат ба санадон сахт бораст

دل سختت به سندان سخت بارست

Даҳонатро миёни бас роз дораст

دهانت را میان بس راز دارست

Ба он хоки қадам ҷон ҳамнишин аст

به آن خاک قدم جان همنشین است

Ба он чоҳи зқни дил ёр ғораст

به آن چاه ذقن دل یار غارست

зи бори ҷавру бор ғам натарсам

ز بار جور و بار غم نترسم

Ман ва он остон чндонкаҳ бораст

من و آن آستان چندانکه بارست

Чу бар гули михромии пои нигаҳи дор

چو بر گل میخرامی پا نگه دار

Ки гулро бештари заҳмат з хораст

که گل را بیشتر زحمت ز خارست

Ба тоқи абрувон дар ришта корӣаст

به طاق ابروان در رشته کاریست

Сари зулфат вале рух сода кораст

سر زلفت ولی رخ ساده کارست

Ки басти он нақши оризи офарини бод

که بست آن نقش عارض آفرین باد

Ки оби даст дар вай ошкораст

که آب دست در وی آشکارست

Камол аз гуфта худ ҳарчӣ дорӣ

کمال از گفته خود هرچه داری

Тахаллусҳои ту баси обдорст

تخلص های تو بس آبدارست