Дили малик ту шуд навбат лутфасту аноят

دل ملک تو شد نوبت لطف است و عنایت

Шоҳӣ бинишон фитна ва биншин ба вилоят

شاهی بنشان فتنه و بنشین به ولایت

Ту оятӣ аз раҳмат ва бар рӯй ту он зулф

تو آیتی از رحمت و بر روی تو آن زلف

Ҳамчун пари тоўси нишон бар сари оят

همچون پر طاوس نشان بر سر آیت

Бо пистаи магари инки лаби ман ба ту монад

با پسته مگر اینکه لب من به تو ماند

Нарасм ба даҳони нав дар ояд ба ҳикоят

نرسم به دهان نو در آید به حکایت

Ҷаври саги кӯй ту нагӯям ба рақибон

جور سگ کوی تو نگویم به رقیبان

Аз дӯст ба душман натавон баради шикоят

از دوست به دشمن نتوان برد شکایت

Гуфтӣ бикунам ҳар ки марои хости зи бунёд

گفتی بکنم هر که مرا خواست ز بنیاد

Бунёди зи ман на агар инаст ҷиноят

بنیاد ز من نه اگر این است جنایت

Кардам бҳлти хӯни худ эй ёр ба шартӣ

کردم بحلت خون خود ای یار به شرطی

Кони дам ки кашӣ афв наёрӣ ба ҳимоят

کان دم که کشی عفو نیاری به حمایت

Бар он камол ар дилтар сӯхт аҷаб нест

بر آن کمال ار دل تر سوخت عجب نیست

Дар санг кунад нолаи Фарҳоди сироят

در سنگ کند ناله فرهاد سرایت