Саги кӯяш ба ман дарбанд борӣ аст

سگ کویش به من دربند باری است

Азизиро сару савдоӣ хорӣ аст

عزیزی را سر و سودای خواری است

Маро ҳаст аз сагаши ҳам чашми борӣ

مرا هست از سگش هم چشم باری

Гадоро орзӯии шаҳр ёрӣ аст

گدا را آرزوی شهر یاری است

Чу ояд дар ҳарими дили хаёлаш

چو آید در حریم دل خیالش

Бар он дар кори дидаи барда дорӣ аст

بر آن در کار دیده برده داری است

Лабаш хоҳам супурд акнӯн ба дандон

لبش خواهم سپرد اکنون به دندان

Ки роҳу расми ошиқи ҷон сипорӣ аст

که راه و رسم عاشق جان سپاری است

Ба пои сарву гул аз лутфи сират

به پای سرو و گل از لطف سیرت

Ҳануз оби равон дар шармсорӣ аст

هنوز آب روان در شرمساری است

Агар сад перҳан дар гул бапушанд

اگر صد پیرهن در گل بپوشند

Ба давр рӯй нав аз ҳасан орӣ аст

به دور روی نو از حسن عاری است

Камол ар сар дар орад бо нави он зулф

کمال ار سر در آرد با نو آن زلف

Махӯр бозӣ ки он аз шона корӣ аст

مخور بازی که آن از شانه کاری است