Маҷлис муаттараст ва ба он вақти мо хуш аст

مجلس معطرست و به آن وقت ما خوش است

Каз хол ва рӯй ёри абирӣ дар оташ аст

کز خال و روی یار عبیری در آتش است

Бо дарди ишқи нола балонеаст синаи сӯз

با درد عشق ناله بلانی است سینه سوز

Аўри мискини дили заъиф ки доим балокаш аст

اور مسکین دل ضعیف که دایم بلاکش است

Дории сар назора нишин дар сарои чашм

داری سر نظاره نشین در سرای چشم

Каз ашки сурхи бом ва дар ӯ мнФш аст

کز اشک سرخ بام و در او منفش است

Гуфтӣ ки мо зи бори кашӣ бас наме кунем

گفتی که ما ز بار کشی بس نمی کنیم

Ин нуктаи бози гӯй ба борон ки пас хуш аст

این نکته باز گوی به باران که پس خوش است

Дорад ба хастагии сари пайкон ӯ ҳануз

دارد به خستگی سر پیکان او هنوز

Сайдӣ ки захм хӯрд ; он тир ва таркиш аст

صیدی که زخم خورد؛ آن تیر و ترکش است

Гуноҳи хеши навиштани фиришта ро

گناه خویش نوشتن فرشته را

Дар дасташ ар муъориза бо он париваш аст

در دستش ار معارضه با آن پریوش است

Тӯмори зулфи ёр ки шаб хоняш камол

طومار زلف یار که شب خوانیش کمال

Пеш чароғ хон ки саводӣ мушавваш аст

پیش چراغ خوان که سوادی مشوش است