Маи лоф ҳасан зад ба нави зои рух бар ӯ гирифт

مه لاف حسن زد به نو زا رخ بر او گرفت

Хати ҷониби рух нав гирифт ва накӯ гирифт

خط جانب رخ نو گرفت و نکو گرفت

Буии ту чун шунидани гули андалеби маст

بوی تو چون شنیدن گل عندلیب مست

Чандон кашид нола ки овоз ӯ гирифт

چندان کشید ناله که آواز او گرفت

Аз бӯси пояи сарви баҳами пӯст боз кард

از بوس پایه سرو بهم پوست باز کرد

Дар ҳар гуҳ ки пои бӯси тавъам орзӯ гирифт

در هر گه که پای بوس توأم آرزو گرفت

Зоҳид ба суҳбати нави пари риндони дарди нӯш

زاهد به صحبت نو پر رندان درد نوش

Он рӯз бор ёфт ки бар сар сабу гирифт

آن روز بار یافت که بر سر سبو گرفت

Шавқи лабат ба майкадааш баради мўкшон

شوق لبت به میکده اش برد موکشان

Перӣ ки аз мурӣди ҳамаи сола мӯ гирифт

پیری که از مرید همه ساله مو گرفت

Гулгуни савор бар раҳи ишқи нави хайли ашк

گلگون سوار بر ره عشق نو خیل اشک

Дар рехтанд ва рӯй заминро фурӯ гирифт

در ریختند و روی زمین را فرو گرفت

Зойеъ макун ки ҳарф буд дар басари камол

ضایع مکن که حرف بود در بصر کمال

Чашми ту серумае ки аз он хок гӯ гирифт

چشم تو سرمه ای که از آن خاک گو گرفت