Нест моро биҷузи он ҷону ҷаҳон дар ёист

نیست ما را بجز آن جان و جهان در یایست

Зонка пай ӯ па ҷаҳонаст ва на ҷони дрёист

زانکه پی او په جهانست و نه جان دریایست

Хоки он дар тлим то бунаами рухи онҷо

خاک آن در طلیم تا بنهم رخ آنجا

Ки рухи зард маро нест ҷузи он дрёист

که رخ زرد مرا نیست جز آن دریایست

Дар наме бо падараш аз хӯбии тибонии ҳеҷ

در نمی با پدرش از خوبی تیبانی هیچ

Ин ҳама ҳаст , миёнасту даҳони дрёист

این همه هست، میانست و دهان دریایست

Пеши он ғамзаи кабоби ҷигар ман манеҳед

پیش آن غمزه کباب جگر من منهید

Ки ба бемор ғизо нест чунон дар ёист

که به بیمار غذا نیست چنان در یایست

Чун бидидем рахти ғамзау абрӯи пеши ор

چون بدیدیم رخت غمزه و ابرو پیش آر

Вақт сайдаст буд тиру камони дрёист

وقت صید است بود تیر و کمان دریایست

Хушам омад ки зи ғам доғ наҳодӣ ба дилам

خوشم آمد که ز غم داغ نهادی به دلم

То дигар гум нашавад буд нишони дрёист

تا دگر گم نشود بود نشان دریایست

Бош гӯри пари хати ту дидгрёни камол

باش گور پر خط تو دیدگریان کمال

Пари сари сабза буд оби равони дрёист

پر سر سبزه بود آب روان دریایست