Нест марои дўстр аз дӯсти дӯст

نیست مرا دوستر از دوست دوست

ӯст марои дӯсти маро дӯст ӯст

اوست مرا دوست مرا دوست اوست

Дами зи рух дӯст занад оина

دم ز رخ دوست زند آینه

Дар назари мардум аз он дӯст рӯаст

در نظر مردم از آن دوست روست

Дили хами абрӯӣ ту дорад ҳавас

دل خم ابروی تو دارد هوس

Садр нишин байн ки чаҳ миҳроб ҷӯаст

صدر نشین بین که چه محراب جوست

Гӯй чаҳ монад ба занхдони ёр

گوی چه ماند به زنخدان یار

Ин занахи мардум беҳуда гӯаст

این زنخ مردم بیهوده گوست

Онкии з ҳар ранг май аз хами маро

آنکه ز هر رنگ می از خم مرا

Бодаи як ранг баборад сабуаст

باده یک رنگ ببارد سبوست

Нофаи чинро ки насим ту дошт

نافه چین را که نسیم تو داشت

Дар талаб аз шавқ ту бадаред пӯст

در طلب از شوق تو بدرید پوست

Сарв лаб ҷӯаст қадати зи он маро

سرو لب جوست قدت ز آن مرا

Дидаи лаби ҷӯй ва лаб ҷӯаст дӯст

دیده لب جوی و لب جوست دوست

Чист зи ғами ҳол ту гуфтӣ камол

چیست ز غم حال تو گفتی کمال

То рухи зебоӣ ту дидам накӯаст

تا رخ زیبای تو دیدم نکوست