Ба маҷлисӣ ки з рӯй ту парда баргиранд

به مجلسی که ز روی تو پرده برگیرند

Чароғу шамъ барафрӯхтани з сар гиранд

چراغ و شمع برافروختن ز سر گیرند

Чу дар муҳовираи онӣ ба мантиқи ширин

چو در محاوره آنی به منطق شیرین

Лабу даҳони ту сад нукта бар шукр гиранд

لب و دهان تو صد نکته بر شکر گیرند

зи хоки роҳи ту гӯ рӯй мо ғубор бигир

ز خاک راه تو گو روی ما غبار بگیر

Ки аҳли ишқи чунин хокро ба зар гиранд

که اهل عشق چنین خاک را به زر گیرند

Ба дӯстӣ ки агар пой бар ду дида наҳй

به دوستی که اگر پای بر دو دیده نهی

Ҳанузат аҳли дил аз дида дӯсттар гиранд

هنوزت اهل دل از دیده دوستتر گیرند

Дил ар муқобили он абрувон наад маи нав

دل ار مقابل آن ابروان نهد مه نو

Гуноҳ ӯ ҳама бар чашми каҷ назар гиранд

گناه او همه بر چشم کج نظر گیرند

Аз бода дар сари риндон ҷунун шавад мастӣ

از باده در سر رندان جنون شود مستی

Ба ёд рӯй навори соғарӣ дигар гиранд

به یاد روی نوار ساغری دگر گیرند

Бар остони нави ҷонҳо зи сӯзу оҳи камол

بر آستان نو جانها ز سوز و آه کمال

Агар на об занад гиряи ҷумла дар гиранд

اگر نه آب زند گریه جمله در گیرند