Сирӣ набӯд аз лаби ширини ту кас ро

سیری نبود از لب شیرین تو کس را

Кас сайр надид аз шукри ноби магас ро

کس سیر ندید از شکر ناب مگس را

Нолон ба сари кӯй ту ойем ки завқӣ аст

نالان به سر کوی تو آییم که ذوقی است

Дар қофилаи каъбаи равони бонги ҷарас ро

در قافله‌ی کعبه روان بانگ جرس را

Бо субҳ бигӯед ки биўқт мазан дам

با صبح بگویید که بی‌وقت مزن دم

Имшаби шаб васласт нигаҳи дори нафас ро

امشب شب وصل است؛ نگه دار نفس را

Зулфи ту ки шбрў шуда зу зоҳиду обид

زلف تو که شبرو شده زو زاهد و عابد

Аз хирқаи пашминаи ғании сохт асас ро

از خرقه پشمینه غنی ساخت عسس را

Хоҳам ки нуҳуми оинае пеши рақибон

خواهم که نهم آینه‌ای پیش رقیبان

Дар чашми хасон то фиканам ин ҳамаи хас ро

در چشم خسان تا فکنم این همه خس را

Нагузошт ки холи рух ӯ бингарад ин чашм

نگذاشت که خال رخ او بنگرد این چشم

Ин хон халиласт чаҳ тнгисти адас ро

این خوان خلیل است چه تنگیست عدس را

Чун дид камоли он сари кӯи тарк ватан кард

چون دید کمال آن سر کو، ترک وطن کرد

Булбул чу чаман дид раҳо кард қафас ро

بلبل چو چمن دید، رها کرد قفس را