Даии чоштгаҳи з чеҳр фикандӣ ниқоб ро

دی چاشتگه ز چهر فکندی نقاب را

Шармандаи сохтӣ ҳамаи рӯзи офтоб ро

شرمنده ساختی همه روز آفتاب را

Теғи туро чаҳ ҳоҷати рухсат ба хӯни мост

تیغ ترا چه حاجت رخصت به خون ماست

Бар халқи ташна ҳукм равонаст об ро

بر خلق تشنه حکم روانست آب را

Байнами ду чашми масти ту бемори саргарон

بینم دو چشم مست تو بیمار سرگران

Инаст шеваи мардум бисёр хоб ро

این است شیوه مردم بسیار خواب را

Дили сӯхт дар самоъ ва наме истади зи чарх

دل سوخت در سماع و نمی ایستد ز چرخ

Рақсии сети гарм бар сротши кабоб ро

رقصی ست گرم بر سرآتش کباب را

эй пардаи дори ҳоли дилами байну арзаи дор

ای پرده دار حال دلم بین و عرضه دار

Бо шаҳриёри қиссаи шаҳри хароб ро

با شهریار قصه شهر خراب را

Ошиқи кашии савоб буд дар китоби ишқ

عاشق کشی ثواب بود در کتاب عشق

Он шӯхи ҳам зи дасти надоди ин савоб ро

آن شوخ هم ز دست نداد این ثواب را

Гуфтӣ магар ба сӯрати ман ошиқии камол

گفتی مگر به صورت من عاشقی کمال

Сӯрати надида чун бинивисам ҷавоб ро

صورت ندیده چون بنویسم جواب را