Ид меояду мардуми маи нави митлбнд

عید می آید و مردم مه نو میطلبند

Дидҳо тоқи хами абрӯӣ ӯ митлбнд

دید ها طاق خم ابروی او میطلبند

Шаби қадар ва ба идӣ ки кам обади баназар

شب قدر و به عیدی که کم آبد بنظر

Ҳама дар турраи он силсилаи мӯи митлбнд

همه در طرة آن سلسله مو میطلبند

Ҳар тарафи сарви қадон чун илми иди равон

هر طرف سرو قدان چون علم عید روان

Ҷой дар иди гоҳи он сари кӯи митлбнд

جای در عید گاه آن سر کو میطلبند

Рӯй дар қибла бсон карда зи абру миҳроб

روی در قبله بثان کرده ز ابر و محراب

Ҳоҷати худ ҳама аз он рӯй накӯ ме талабанд

حاجت خود همه از آن روی نکو می طلبند

Соқиои ратл на аз даст ки мисатони имрӯз

ساقیا رطل نه از دست که مستان امروز

Май зи хмхонаҳи ишқат бсбўмӣ талабанд

می ز خمخانه عشقت بسبومی طلبند

Аз ҳарифони ҳама идӣ талабанд аз майу нақл

از حریفان همه عیدی طلبند از می و نقل

Ҳар чаҳ хоҳад бнўи ҷумлаи азуи митлбнд

هر چه خواهد بنو جمله ازو میطلبند

Меҳри хони зулф чу чавгони ҳама бар дӯши камол

مهر خان زلف چو چوگان همه بر دوش کمال

Вақти сар бохтанаст аз ту чу гӯи митлбнд

وقت سر باختن است از تو چو گو میطلبند