эй зангёни зулфи турои шоҳи чини ғулом

ای زنگیان زلف ترا شاه چین غلام

Ойинаи дори ҳоҷиби рӯят ба тамом

آئینه دار حاجب رویت به تمام

Шуд равшанам ки манзил сарваст ҷӯйбор

شد روشنم که منزل سرو است جویبار

Каз чашм ман намеравад он сарви хуши хиром

کز چشم من نمی رود آن سرو خوش خرام

Дили интизори ваъдаи васл ту мекашад

دل انتظار وعده وصل تو میکشد

Мискини дили шикаста ки дорад хаёли хом

مسکین دل شکسته که دارد خیال خام

Ҷонам ба лаб расед чу зулф ту бугзарад

جانم به لب رسید چو زلف تو بگذرد

Ояд ба лаб ҳар оина чун бугзарад зи ком

آید به لب هر آینه چون بگذرد ز کام

Чашмам чу дид рӯй ту дар тоб зулф гуфт

چشمم چو دید روی تو در تاب زلف گفت

Субҳ умедаст ки шуд пойбанди шом

صبح امید است که شد پایبند شام

Хунаши ҳалоли бод ки бемӯҷибӣ кунад

خونش حلال باد که بی موجبی کند

Назораи ҷамоли нав бар ошиқони ҳаром

نظارهٔ جمال نو بر عاشقان حرام

Ҳар каси зи нангу номи тариқӣ гузида анд

هر کس ز ننگ و نام طریقی گزیده اند

Бо ишқи ту камол бар омад зи нангу ном

با عشق تو کمال بر آمد ز ننگ و نام