Биёи соқӣ ки бехи ғам ба давр гул барандозем

بیا ساقی که بیخ غم به دور گل براندازیم

Май гулгун талаб дорему гул дар соғар андозем

می گلگون طلب داریم و گل در ساغر اندازیم

Сари рақсу срондозии сарву лоларо бо ҳам

سر رقص و سراندازی سرو و لاله را با هم

Сеӣ сарвӣ ба дасти орем ва дар поиши срондозим

سهی سروی به دست آریم و در پایش سراندازیم

Агар аз шавқи ҷамоли гули гирифтаи лолаи ҷоми мл

اگر از شوق جمال گل گرفته لاله جام مل

ӯ калла бар осмони андохт аз он бартар андозем

او کله بر آسمان انداخت از آن برتر اندازیم

Ба овози рубоб ва не банушем ошкоро май

به آواز رباب و نی بنوشیم آشکارا می

Ба шаҳри овозаи риндӣ ва май хорӣ дар андозем

به شهر آوازة رندی و می خواری در اندازیم

Мин дам бошад эй воъиз ки то қозӣ хабар ёбад

مین دم باشد ای واعظ که تا قاضی خبر یابد

Кашем ӯро зи миҳроб ва наро аз мунир андозем

کشیم او را ز محراب و نرا از منیر اندازیم

Ба хоки пои худ чандон бидиҳ фурсати сари мо ро

به خاک پای خود چندان بده فرصت سر ما را

Ки бар гиримш аз поя ба пой дигар андозем

که بر گیریمش از پایه به پای دیگر اندازیم

Камол аз мавҷи ғам чун нест гирдоби ҷаҳони холӣ

کمال از موج غم چون نیست گرداب جهان خالی

Биё то бар лаби дарёии бод . Лангар андозем

بیا تا بر لب دریای باد. لنگر اندازیم