Бе ту нафасӣ ки зиндаи монам

بی تو نفسی که زنده مانم

Агар май кашеми сазои онам

اگر می کشیم سزای آنم

Ҳаргиз набарам зниғи нави меҳр

هرگز نبرم زنیغ نو مهر

Гар корд расад ба устихонам

گر کارد رسد به استخوانم

Дилро зи лабат чу созами огоҳ

دل را ز لبت چو سازم آگاه

Бар сӯхта намак фишонам

بر سوخته نمک فشانم

Ин сӯзи даруни з сӯхтан нест

این سوز درون ز سوختن نیست

Нои сохтани ту сӯхти ҷонам

نا ساختن تو سوخت جانم

Гуфтӣ ғам ту хӯрам чаҳ доне

گفتی غم تو خورم چه دانی

Ғмхўораҳ агар тунӣ чаҳ донам

غمخواره اگر تونی چه دانم

Хунобаи дили маро ҳалол аст

خونابه دل مرا حلال است

эй дида ки ман наме чаконам

ای دیده که من نمی چکانم

Гӯйанд камол бар дар дӯст

گویند کمال بر در دوست

Аз хок камаст беш аз онам

از خاک کم است بیش از آنم