Суҳбати ёри биҳиштии сети пар аз нозу Наим

صحبت یارِ بهشتی‌ست پُر از ناز و نعیم

эй хуши он дам ки ба мо ояд аз он равзаи насим

ای خوش آن دم که به ما آید از آن روضه نسیم

Ҳури чашм сияҳаш хонд ба аз наргис ва гуфт

حور چشم سیهش خواند به از نرگس و گفت

Натавон хонд азин ба ки саводии сети сқим

نتوان خوانْد ازین بِهْ که سوادی‌ست سقیم

Нест хок дар ӯ холӣ аз омдшди ашк

نیست خاک در او خالی از آمدشدِ اشک

Рӯи ниҳоди соили афтода ба даргоҳи Карим

رو نهاد سایلِ افتاده به درگاه کریم

намекунам бом ва дар дида ба хӯни мижаи нақш

می‌کنم بام و در دیده به خون مژه نقش

То шӯй ар паии назора дар он гӯшаи муқӣм

تا شوی ار پی نظاره در آن گوشه مقیم

Як дилӣ дорам ва хоҳад зи ман он ғамзау хол

یک دلی دارم و خواهد ز من آن غمزه و خال

Теғи ҳиндии сет чу дар пеши ту созиш ба ду ним

تیغ هندی‌ست چو در پیش تو سازش به دو نیم

Дидаи нақши даҳанати дил ба рахти фоли кушод

دیده نقش دهنت دل به رخت فال گشاد

Бемаломат кашад аз ишқи ту чун ояд мем

بی‌ملامت کشد از عشق تو چون آید میم

Бар қадамҳои ту хоҳад ки занад бӯсаи камол

بر قدم‌های تو خواهد که زند بوسه کمال

Боз бинмо қадамии хосса ба муштоқи қадим

باز بنما قدمی خاصه به مشتاق قدیم