Сад ҷони зи лабати бўоми гирам

صد جان ز لبت به وام گیرم

То пеши ту дам бидам бимирам

تا پیش تو دم به‌دم بمیرم

Чндонкаҳ бхўиш мекунам фикр

چندان‌که به‌خویش می‌کنم فکر

Ҷузи фикр ту нест дар замирам

جز فکر تو نیست در ضمیرم

эй дӯст ки панд хоҳем дод

ای دوست که پند خواهی‌ام داد

Хомӯш ки душманат нагирам

خاموش که دشمنت نگیرم

Сад дили даҳумаш агар пазирад

صد دل دهمش اگر پذیرد

Гаванед ба бори дилпазирам

گونید به بار دلپذیرم

БизлФу Рахшаи нмитўон буд

بی‌زلف و رخش نمی‌توان بود

Чун нест зи ҷону сари гзирм

چون نیست ز جان و سر گزیرم

Дар ғорат ғмзҳош карданд

در غارت غمزه‌هاش کردند

Таркони сёҳдли асирам

ترکان سیاهدل اسیرم

Зад ғамзаи сӯии камол ва мегуфт

زد غمزه سوی کمال و می‌گفت

Афсӯс ки ҳайф рафт нирм

افسوس که حیف رفت نیرم