Гар худ ҳазор санги маломат ба сар хӯрам

گر خود هزار سنگ ملامت به سر خورم

Чандон ки зиндаам ғами он симбр хӯрам

چندان که زنده‌ام غم آن سیمبر خورم

Обӣ ки аз суфол сагонаш равад ба ҳалқ

آبی که از سفال سگانش رود به حلق

Ба зони шароби лаъл ки аз ҷом зар хӯрам

به زآن شراب لعل که از جام زر خورم

Резам ба бодаи хӯни ҷигари гиреҳ барам ба кор

ریزم به باده خون جگر گره برم به کار

Бе рӯй бори бода ба хӯн ҷигар хӯрам

بی روی بار باده به خون جگر خورم

Ояд хушам чу бод ки бар Фргӣ занад

آید خوشم چو باد که بر فرگی زند

Муштӣ ки аз рақиби нав бар чашм тар хӯрам

مشتی که از رقیب نو بر چشم تر خورم

Табарӣ ба чашм хӯрдам ва сипарӣ нашуд аз он

تبری به چشم خوردم و سپری نشد از آن

Бифирист дайгарӣ ки ба чашм дигар хӯрам

بفرست دیگری که به چشم دگر خورم

Умри сети бору ҳалқи ҷаҳон дар дуоӣ ӯ

عمر ست بار و حلق جهان در دعای او

Ман дар дуои хеш ки аз умри брхўрм

من در دعای خویش که از عمر برخورم

Гуфтӣ камол ҳеҷ магӯӣ ин даҳан бабўс

گفتی کمال هیچ مگوی این دهن ببوس

Ман тӯтӣам сухан кунам онгаҳ шукр хӯрам

من طوطیم سخن کنم آنگه شکر خورم