Гар диҳад дастам каз он оризи ниқобаш бар кунам

گر دهد دستم کز آن عارض نقابش بر کنم

Бӯсаи ду аз рух чун офтобаш бар кунам

بوسه دو از رخ چون آفتابش بر کنم

Талх гардад коми айши ман чу дандони тамаъ

تلخ گردد کام عیش من چو دندان طمع

Аз лаби ширин чу ҳалвоӣ набоша бар кунам

از لب شیرین چو حلوای نباشه بر کنم

Пеши чашми ман муқобили ҷузи хаёл рӯй дӯст

پیش چشم من مقابل جز خیال روی دوست

Ҳар ки зад хаймаи ҳамаи меху танобаш бар кунам

هر که زد خیمه همه میخ و طنابش بر کنم

Сарвро пеши қад ӯ боғбонгар бар накунад

سرو را پیش قد او باغبان گر بر نکند

Ва ман рӯм бо чашми гирён то ба обаш бар кунам

و من روم با چشم گریان تا به آبش بر کنم

Наргис ар гуяд мисоли ғамза аш дидам ба хоб

نرگس ار گوید مثال غمزه اش دیدم به خواب

Дар назарҳо чашми масти тими хобаш бар кунам

در نظرها چشم مست تیم خوابش بر کنم

То ҳадис ӯст нақли маҷлиси пери Муғон

تا حدیث اوست نقل مجلس پیر مغان

Дили куҷои як лаҳза аз нақлу шаробаш бар кунам

دل کجا یک لحظه از نقل و شرابش بر کنم

Гар шавад мутриби хамаш бо ӯ чу май нӯшади камол

گر شود مطرب خمش با او چو می نوشد کمال

Башиканам чашми неу гӯши рбобшаҳ бар кунам

بشکنم چشم نی و گوش ربابش بر کنم