Гар коми худ аз лабат бигирам

گر کام خود از لبت بگیرم

Чун Хизр ба солҳо намирам

چون خضر به سال‌ها نمیرم

Зони дам ки ту омадӣ ба хотир

زآن دم که تو آمدی به خاطر

Фикр ҳама рафт аз замирам

فکر همه رفت از ضمیرم

Дорам зи ғами ту бар дили риш

دارم ز غم تو بر دل ریش

Дардӣ ки даво наме пазирам

دردی که دوا نمی‌پذیرم

Чндонкаҳи зи ман ту дар нғўрӣ

چندان که ز من تو در نغوری

Ман низ ҳам аз ту дар нафирам

من نیز هم از تو در نفیرم

Чун зулфи ту гирд оем аз пой

چون زلف تو گرد آیم از پای

Ҳам зулфи ту боди дастгирам

هم زلف تو باد دستگیرم

эй боди баҳор каз ту хушбӯаст

ای باد بهار کز تو خوشبوست

Маҷлисӣ ба рўоиҳи абирам

مجلسی به روایح عبیرم

Бигузар бхҷнд вагар ба ёрон

بگذر به خجند و گر به یاران

Аз ман ки ба шаҳри чини сперм

از من که به شهر چین اسیرم

Зон баради камоли ҷаври он шӯх

زان برد کمال جور آن شوخ

Кӯ муҳташамаст ва ман фақирам

کو محتشم است و من فقیرم