Мо чу қатъи назар аз рӯй накӯ натавонем

ما چو قطع نظر از روی نکو نتوانیم

Дил ба беҳудаи бдгўӣ чаро рнҷоним

دل به بیهوده بدگوی چرا رنجانیم

Муҳаррамии кӯ ки ба соҳиби ғараз аз мо гуяд

محرمی کو که به صاحب غرض از ما گوید

Ки дигар дар ҳақи мо ҳарчӣ ту гавании онем

که دگر در حق ما هرچه تو گونی آنیم

Зоҳиди он ба ки гузорад ба сари худ мо ро

زاهد آن به که گذارد به سر خود ما را

Зонкаҳи мо маслиҳати худ ба азу майдонем

زآنکه ما مصلحت خود به ازو میدانیم

Беш аз он нест ки ӯ домани олӯдаи зи халқ

بیش از آن نیست که او دامن آلوده ز خلق

Боз май пӯшад ва мо боз наме пӯшонем

باز می پوشد و ما باز نمی پوشانیم

Ба даҳонат ки ба аз қанд мукаррар бошад

به دهانت که به از قند مکرر باشد

Ҳар ҳадисӣ ки аз он лаб ба даҳон ме ронем

هر حدیثی که از آن لب به دهان می رانیم

эй дили он ба ки нигунии марази худ ба табиб

ای دل آن به که نگونی مرض خود به طبیب

Ки витаҳ сабр бифармоед ва мо натавонем

که ویته صبر بفرماید و ما نتوانیم

То наёбади каси азин оризи мо ваҷҳи вуқуф

تا نیابد کس ازین عارض ما وجه وقوف

Ранги рухсора ба хӯни мижа май шўёним

رنگ رخساره به خون مژه می‌شویانیم

Мо на онем кигар хок шавад қолаби мо

ما نه آنیم که گر خاک شود قالب ما

Гирди савдои ту аз доман ҷон афшонем

گرد سودای تو از دامن جان افشانیم

Халқ гӯйанд ки риндасту назари бози камол

خلق گویند که رندست و نظر باز کمال

Ҳарчӣ гӯянда ба рӯй ту ки сад чандонем

هرچه گوینده به روی تو که صد چندانیم