Мо дарин шаҳр ба доми санамӣ дар бандем

ما درین شهر به دام صنمی در بندیم

Ки ба дашноми азуи шод ва ба ғам хурсандем

که به دشنام ازو شاد و به غم خرسندیم

Дар ғами фурқат ӯ нолаи кунон бо дили риш

در غم فرقت او ناله کنان با دل ریش

Гуҳи гуҳии зори бгрииму гуҳӣ май хндим

گه گهی زار بگرییم و گهی می خندیم

Ҳамчуи паргор з борем ҷудои саргарон

همچو پرگار ز باریم جدا سرگردان

То дарин доира кӣ боз ба ҳам пайвандем

تا درین دایره کی باز به هم پیوندیم

Аз дили сӯхтаи мо чаҳ хабар дорад шамъ

از دل سوخته ما چه خبر دارد شمع

Беш азин нест ки дар гиря ба ҳам монандем

بیش ازین نیست که در گریه به هم مانندیم

Як раҳ аз бод сабо пресс ки мо длшдгон

یک ره از باد صبا پرس که ما دلشدگان

Ҷамъ дар ҳалқаи он зулф парешон чандем

جمع در حلقه آن زلف پریشان چندیم

Шарҳи он зулфи пароканда дароз аст мапурс

شرح آن زلف پراکنده دراز است مپرس

Беҳтар онаст каз он қиссаи забон дар банд ӣам

بهتر آنست کز آن قصه زبان در بندیم

Гарчи риндему назар боз макун айби камол

گرچه رندیم و نظر باز مکن عیب کمال

Ин ҳунари бас ки на сӯфӣ ва на донишманди Бам

این هنر بس که نه صوفی و نه دانشمندیم