Моро сар онаст ки дар пой ту уфтем

ما را سر آنست که در پای تو افتیم

Чун зулфи ту бар хоки қадамҳои ту уфтем

چون زلف تو بر خاک قدم های تو افتیم

Бори ту бар он хоки раҳ эй соя гаронаст

بار تو بر آن خاک ره ای سایه گرانست

Бархез ки то мо ҳама бар ҷой ту уфтем

برخیز که تا ما همه بر جای تو افتیم

Чун соя ки дар пой санавбар фитад аз меҳр

چون سایه که در پای صنوبر فتد از مهر

Хоҳем ки пеши қаду болой ту уфтем

خواهیم که پیش قد و بالای تو افتیم

Дар оина бинмоӣ ба мо рӯй длороӣ

در آینه بنمای به ما روی دلارای

Чун чашми ту то масти тамошоӣ ту уфтем

چون چشم تو تا مست تماشای تو افتیم

Ёрб чаҳ хушаст онкӣ ба хӯни рехтани мо

یارب چه خوش است آنکه به خون ریختن ما

Фармони диҳӣ ва мо ба тақозоӣ ту уфтем

فرمان دهی و ما به تقاضای تو افتیم

Сад гӯна чу гул рӯй диҳад маънии нозук

صد گونه چو گل روی دهد معنی نازک

Моро чу ба фикри рухи зебоӣ ту уфтем

ما را چو به فکر رخ زیبای تو افتیم

Озод шавад ҷони камол аз ҳамаи андӯҳ

آزاد شود جان کمال از همه اندوه

Он лаҳза ки бо шодии ғамҳои ту уфтем

آن لحظه که با شادی غمهای تو افتیم