Номи он лаб ба хати сабз ба ҷонӣ дидам

نام آن لب به خط سبز به جانی دیدم

Коғазии бофтаму қанди дараваи печидам

کاغذی بافتم و قند دروه پیچیدم

Он хат аз шавқ кашидам ман гирён дар чашм

آن خط از شوق کشیدم من گریان در چشم

Ҳарфи ҳарфаш чу қалами гиря кунон бӯседам

حرف حرفش چو قلم گریه کنان بوسیدم

Номаро нима ба хӯни сурх шуда ва нимӣ зард

نامه را نیمه به خون سرخ شده و نیمی زرد

Нақши он ном чу бар дида ва рӯ молидаам

نقش آن نام چو بر دیده و رو مالیدم

Нуқтаи он даҳани имкон ки бабўсам ба хаёл

نقطه آن دهن امکان که ببوسم به خیال

Ки чу паргор ба гирди ту бас гардидам

که چو پرگار به گرد تو بس گردیدم

Рости нокардаи забони хости қалами номи ту барад

راست ناکرده زبان خواست قلم نام تو برد

Бандаш аз банд ҷудо кардам ва сар бибаредам

بندش از بند جدا کردم و سر ببریدم

Дил бигуфто гул аз он дафтари хӯбии ҷзўист

دل بگفتا گل از آن دفتر خوبی جزویست

Он чу ҷузвии зи сухан буд з дил бишунидам

آن چو جزوی ز سخن بود ز دل بشنیدم

То кӣ бӯи набард аз ту дар анфоси камол

تا کی بو نبرد از تو در انفاس کمال

Чу гули авроқи ҷаридаи зи сабои пӯшедам

چو گل اوراق جریدة ز صبا پوشیدم