Сарв мемонад ба қади ёри ман

سرو می ماند به قد یار من

зи хоки пои сарв аз он рӯ шуд чаман

ز خاک پای سرو از آن رو شد چمن

намекунанд аз лутфи худ бо ту ҳадис

می کنند از لطف خود با تو حدیث

Ғунчау сӯсани забони байну даҳан

غنچه و سوسن زبان بین و دهن

Гули туро ва ӯ марои ёри азиз

گل ترا و او مرا یار عزیز

Суҳбати бўсн ба аз сад перҳан

صحبت بوسن به از صد پیرهن

Зулфи ту доими расан тобӣ кунад

زلف تو دائم رسن تابی کند

То кашад дилҳо аз он чоҳи зқн

تا کشد دلها از آن چاه ذقن

Нақли ҷони афшони зи лаб бар хон ишқ

نقل جان افشان ز لب بر خوان عشق

Бози шурӣ дар намакдонҳо накун

باز شوری در نمکدانها نکن

То наме оеи ту пеши ошиқон

تا نمی آیی تو پیش عاشقان

Ъошқонро ҷон намеояд бетон

عاشقانرا جان نمی آید بتن

Хоҳишати дил буд барадӣ аз камол

خواهشت دل بود بردی از کمال

Ҷони ман дигар чаҳ май хоҳии зи ман

جان من دیگر چه می خواهی ز من