Сӯхт ба доғи ғами чунон дил ки намонад азуи нишон

سوخت به داغ غم چنان دل که نماند ازو نشان

Пеши ман одамӣ нишин оташи ҷони ман нишон

پیش من آ ، دمی نشین آتش جان من نشان

Байну марои зи тишнагии омада буд ҷон ба лаб

بین و مرا ز تشنگی آمده بود جان به لب

Дод зи оби зиндагии холи лаб туам нишон

داد ز آب زندگی خال لب تو ام نشان

То фиканӣ ба зери пои ҷони ҷаҳонёни ҳама

تا فکنی به زیر پا جان جهانیان همه

Дасти з остин бикаш , домани зулфи барфашон

دست ز آستین بکش، دامن زلف برفشان

Панду насиҳати касон талх кунанд айши ман

پند و نصیحت کسان تلخ کنند عیش من

Носеҳи талхи гӯйро чошнӣ эй з лаб чашон

ناصح تلخ گوی را چاشنی‌ای ز لب چشان

Мастии мо зи чашми ту сар ба ҷунун кашад яқин

مستی ما ز چشم تو سر به جنون کشد یقین

Чун ба киришмае ниҳон , ҷумлаи шудеми сархушон

چون به کرشمه‌ای نهان، جمله شدیم سرخوشان

Ман на ба ихтиёри худ май рӯм аз қафои ту

من نه به اختیار خود می‌روم از قفای تو

Он ду каманд анбарин мекашадам кашони кашон

آن دو کمند عنبرین می‌کشدم کشان کشان

Баҳри парӣ агар касе авд бар оташи афканд

بهر پری اگر کسی عود بر آتش افکند

Сӯхти камоли авди ҷон , аз ҳаваси паривашон

سوخت کمال عود جان، از هوس پریوشان