Тӯтӣ б нав дид ва дар афтод дар сухан

طوطی ب نو دید و در افتاد در سخن

Барад аз даҳони нанги нави нанги шукри сухан

برد از دهان ننگ نو ننگ شکر سخن

Аз фундуқи ту ҳеҷ нахезад ба ҷузи набот

از فندق تو هیچ نخیزد به جز نبات

Дар пистаи ту ҳеҷ нагунҷад магари сухан

در پسته تو هیچ نگنجد مگر سخن

Аввали ҳадис рӯй нав гӯйанд булбулон

اول حدیث روی نو گویند بلبلان

Бар шохсори гул чу дар оянд дар сухан

بر شاخسار گل چو در آیند در سخن

Бо омули ишқи одати ту талх гуфтан аст

با آمل عشق عادت تو تلخ گفتن است

Оре чу аз лаб ту надорад хабари сухан

آری چو از لب تو ندارد خبر سخن

Дилро ба пеши лаъли ту қалбаст нақди ҷон

دل را به پیش لعل تو قلب است نقد جان

То ҳамчуи сикка бо ту нагӯяд бзри сухан

تا همچو سکه با تو نگوید بزر سخن

Бар бод рафт умри азизи охир эй сабо

بر باد رفت عمر عزیز آخر ای صبا

Дар пеши он нигор бигӯӣ ин қадари сухан

در پیش آن نگار بگوی این قدر سخن

Мақсӯд гуфту гӯии камол аз миёни туе

مقصود گفت و گوی کمال از میان تویی

Гуфт ончӣ дошт бо ту нагӯяд дигар сухан

گفت آنچه داشت با تو نگوید دگر سخن