Маи идати мубораки бод эй хуршеди мҳрўён

مه عیدت مبارک باد ای خورشید مهرویان

Злби ҳалвои идии даҳ нахустин бо дуъогӯён

زلب حلوای عیدی ده نخستین با دعاگویان

Хилоиқро назар бар моҳ ва моро бар ту назора

خلایق را نظر بر ماه و ما را بر تو نظاره

Брўбти ъошқонрои иду мардуми моҳи нави ҷӯён

بروبت عاشقانرا عید و مردم ماه نو جویان

Маи иду шаб қадре ки мегӯйанд он ва ин

مه عید و شب قدری که می گویند آن و این

Дили мо бофт дар абрӯӣу зулфи анбарин мӯён

دل ما بافت در ابروی و زلف عنبرین مویان

Сабоҳи ид агар сӯзед атрии маҷлиси мо ро

صباح عید اگر سوزید عطری مجلس ما را

Шукр гиреду авд аз зулф ва лабҳои самани бӯён

شکر گیرید و عود از زلف و لبهای سمن بویان

Рақиб эй кош аз ногуҳ чу моҳ рӯза мешуд гум

رقیب ای کاش از ناگه چو ماه روزه میشد گم

Ки ман бе рӯи стоӣӣ ид мекардам бдлҷўён

که من بی رو ستائی عید می کردم بدلجویان

Намоз ид хоҳам кард ҳин соқӣ биор обӣ

نماز عید خواهم کرد هین ساقی بیار آبی

Барои оби дасти ман бар абриқи қадаҳи шӯён

برای آب دست من بر ابریق قدح شویان

Касони шод аз маи абду камол аз бор ба манзар

کسان شاد از مه عبد و کمال از بار به منظر

Ҳамаи муштоқ рӯй моҳ ва ӯ муштоқи мҳрўён

همه مشتاق روی ماه و او مشتاق مهرویان