Па ҷӯйаст он равон дар фари ширин

چه جویست آن روان در فر شیرین

Ки пурсади дайри дайр аз ёри дерин

که پرسد دیر دیر از یار دیرین

Ҷигари хӯни гашти мискини оҳўонро

جگر خون گشت مسکین آهوان را

Бихон бар бўлҳби таббат на ёсин

بخوان بر بولهب تبت نه یاسین

Чаҳ афтодаст Лайлиро ба пурсед

چه افتادست لیلی را بپرسید

Ки одам буд байни алмоءу алтин

که گرید سنگ بر فرهاد مسکین

Рақиб мо бамурд алҳмдллаҳ

رقیب ما بمرد الحمدلله

Ки нақш мо надорад сӯрати чин

که نقش ما ندارد صورت چین

Маро вақте дар он кӯи по ба гул рафт

مرا وقتی در آن کو پا به گل رفت

Митраи ҳафт байти хеши чандин

که آدم بود بین الماء و الطین

Чу зад бар оби нақшаш дида донист

چو زد بر آب نقشش دیده دانست

Ба зари корӣ ва ҷадвалҳои рангин

به زر کاری و جدول‌های رنگین

Камол аз содагӣ бо нақшу тазҳиб

کمال از سادگی با نقش و تذهیب

Ки гиряд санг бар Фарҳоди мискин

میارا هفت بیت خویش چندین