эй диловезтар аз риштаи ҷони кои кули ту

ای دلاویزتر از رشته جان کا کل تو

Бардаи сӯии ту дилами мӯии кашони кокули ту

برده سوی تو دلم موی کشان کاکل تو

Сунбули ғолияи соист чу сабо шона зада

سنبل غالیه سایست چو صبا شانه زده

Шуда бар хирмани гул машк фишон кои кули ту

شده بر خرمن گل مشک فشان کا کل تو

Дода аз кори фурӯи бастаи ман мӯии бмўӣ

داده از کار فرو بستة من موی بموی

Хабари он турраи дилбанду нишони кокули ту

خبر آن طرة دلبند و نشان کاکل تو

Ҳамчуи шамшод ки аз бод ба печ уфтаду тоб

همچو شمشاد که از باد به پیچ افتد و تاب

Дар ту печидау афтодаи чунон кокули ту

در تو پیچیده و افتاده چنان کاکل تو

Гар бисозанд гул аз ғолияу оби ҳаёт

گر بسازند گل از غالیه و آب حیات

Ҳам ншобд ки бишӯйанд ба он кокули ту

هم نشابد که بشویند به آن کاکل تو

Авди хуши бӯ буду машки валикини зи ҳама

عود خوش بو بود و مشک ولیکن ز همه

Бар сар омад чу бар омад зи миёни кокули ту

بر سر آمد چو بر آمد ز میان کاکل تو

Дил ки дуздед сари зулфи ту аз дасти камол

دل که دزدید سر زلف تو از دست کمال

Барда ва дар зер калла кард ниҳони кокули ту

برده و در زیر کله کرد نهان کاکل تو