Зиҳӣ зон қомати раънои дилҷӯ

زهی زان قامت رعنای دلجو

Ки чун сарви истода бар лаби ҷӯ

که چون سرو ایستاده بر لب جو

Гувоҳӣ медиҳад рӯй накӯяш

گواهی می‌دهد روی نکویش

Ки ин ҳури омада аз боғи минӯ

که این حور آمده از باغ مینو

Дил аз тири нигоҳаш сайд гардид

دل از تیر نگاهش صید گردید

Камон дораст он пайвастаи абрӯ

کمان‌دار است آن پیوسته‌ابرو

Ба рағми хубрӯёни он парии рух

به‌رغم خوبرویان آن پری‌رخ

Хуш ахлоқасту хуши рафтору хуши ху

خوش‌اخلاق است و خوش‌رفتار و خوش‌خو

Бинозам гӯнаҳои тобноки ш

بنازم گونه‌های تابناک‌ش

Ки мебошад чу гули хўшрнгу хушбӯ

که می‌باشد چو گل خوشرنگ و خوشبو

Басӣ шодон шавад ҳар кас ки бинад

بسی شادان شود هر کس که بیند

Ба рӯй синааш шабаҳи ду лиму

به روی سینه‌اش شبه دو لیمو

Камол , он лаъли лаби нораии сети хандон

کمال‌، آن لعلِ لب ناری‌ست خندان

Ки бошад себи симинаш ба паҳлу

که باشد سیب سیمینش به پهلو