Сархушаст эй писари марои боту

سرخوش است ای پسر مرا باتو

Кишти чашми тавъам на танҳо ту

کشت چشم توأم نه تنها تو

Бар дару боми дил чаҳ гардад ҷон

بر در و بام دل چه گردد جان

ӯ дарин хона бош гӯ ё ту

او درین خانه باش گو یا تو

Кавсару слсбил ҳар ду равон

کوثر و سلسبیل هر دو روان

Шудаи пинҳон чу гашта пайдои ту

شده پنهان چو گشته پیدا تو

Воъзо чанд хонем ба биҳишт

واعظا چند خوانیم به بهشت

Астои Н барои мо азу нагузарем фармо ту

استا ن برای ما ازو نگذریم فرما تو

Гули фурӯтар нишондаанд аз сарв

گل فروتر نشانده اند از سرو

Бар гузаштаи азу ба болои ту

بر گذشته ازو به بالا تو

Гуфта ширини лабони туро дар рӯй

گفته شیرین لبان ترا در روی

Мгсоними моу ҳалвои ту

مگسانیم ما و حلوا تو

Нўхтон дар ҷавоби номаи камол

نوخطان در جواب نامه کمال

Ло навиштанд ҷумлаи алои ту

لا نوشتند جمله الا تو