Надонад қадари ҳасанати кас ба аз ту

نداند قدر حسنت کس به از تو

Ки хоки пои худ рӯбӣ ба гесу

که خاک پای خود روبی به گیسو

Шароби ҳасани птўшии зи лабҳо

شراب حسن پتوشی ز لبها

Дар ояд зулф аз он пешат ба зону

در آید زلف از آن پیشت به زانو

Аз рӯят муштабаҳ шуд қибла бар халқ

از رویت مشتبه شد قبله بر خلق

Сӯии миҳроб ишорат кун ба абрӯ

سوی محراب اشارت کن به ابرو

Ба ман ҳалвои лаб мтмоӣ гуфтам

به من حلوای لب متمای گفتم

Агар даст оварам дар гардани ту

اگر دست آورم در گردن تو

Ба ҳасан аз моҳ мечарбӣу парвин

به حسن از ماه میچربی و پروین

Агар мункир шаванд инки тарозу

اگر منکر شوند اینکه ترازو

Сар рақсаст имшаби моҳи мо ро

سر رقص است امشب ماه ما را

Бизан бар неи занони бонгӣ ки дафи кӯ

بزن بر نی زنان بانگی که دف کو

Камоли имшаби самоъ ошиқон аст

کمال امشب سماع عاشقان است

Чунин шабҳо нишоед рақси паҳлу

چنین شبها نشاید رقص پهلو