эй хати мшкбори ту печидаи гирди моҳ

ای خط مشکبار تو پیچیده گرد ماه

Бар рӯй рӯзи нуқтаи холати шаби сиёҳ

بر روی روز نقطه خالت شب سیاه

Рухсор туаст ҳуҷҷати иқрори ошиқон

رخسار توست حجت اقرار عاشقان

Ҳастат бар ин сухани хати ънбрФшони гувоҳ

هستت بر این سخن خط عنبرفشان گواه

Васфи қамар ба рӯй ту гуфтам бигуфт ақл

وصف قمر به روی تو گفتم بگفت عقل

Дар офтобу моҳ чаҳ гӯйии ҳадиси шоҳ

در آفتاب و ماه چه گویی حدیث شاه

Хоҳам ки рӯй хеш ба рӯяти нуҳум валек

خواهم که روی خویش به رویت نهم ولیک

Ҳаргиз ки дидаи хирман гул ҳамнишин коҳ

هرگز که دیده خرمن گل همنشین کاه

Чашмат ба ғамза гарчи рибоед ҳазор дил

چشمت به غمزه گرچه رباید هزار دل

Лекини зи роҳ лутф надорад дилии нигоҳ

لیکن ز راه لطف ندارد دلی نگاه

Ойинаи ҷамоли нав эй шамъ дил фурӯз

آئینه جمال نو ای شمع دل‌فروز

Рӯзӣ буд ки занги براردи зи дӯди оҳ

روزی بود که زنگ برآرد ز دود آه

Мискини камол аз ту ба мақсӯд кӣ расад

مسکین کمال از تو به مقصود کی رسد

Султон чу нест бохабар аз ҳоли додхоҳ

سلطان چو نیست باخبر از حال دادخواه