эй дили риши ман аз ҷаври ту ғамгини гӯна

ای دل ریش من از جور تو غمگین گونه

Лабат аз хӯрдани хӯнам шудаи рангини гӯна

لبت از خوردن خونم شده رنگین گونه

Бскаҳ бар хок раҳ андохта бишкастаи дилам

بسکه بر خاک ره انداخته بشکسته دلم

Чун сари зулфи худами соти мишкӣни гӯна

چون سر زلف خودم سات مشکین گونه

Ҳамчуи булбули ману бедорӣ ва сад гӯнаи хурӯш

همچو بلبل من و بیداری و صد گونه خروش

То ки бошад гули рухсори ту бо ин гӯна

تا که باشد گل رخسار تو با این گونه

Нарасад қанд ба ширинии лабҳои нав лек

نرسد قند به شیرینی لبهای نو لیک

Ба даҳонат чу расида шудаи ширини гӯна

به دهانت چو رسیده شده شیرین گونه

Срхрўӣӣ будам пеши рақибони ҳамаи вақт

سرخروئی بودم پیش رقیبان همه وقت

Ки ба хӯни ранги диҳии ашки марои зини гӯна

که به خون رنگ دهی اشک مرا زین گونه

Гарчи ҳам риндам ва ҳам ринди стои шукри худо

گرچه هم رندم و هم رند ستا شکر خدا

Ки ним бории азин зоҳиди худ байни гӯна

که نیم باری ازین زاهد خود بین گونه

Ҳар варақи рехти магари сурхии ашки ту камол

هر ورق ریخت مگر سرخی اشک تو کمال

Ки схнҳост ба девони ту чандини гӯна

که سخنهاست به دیوان تو چندین گونه