эй бори нозанини магар аз фитнаи зода Эй
ای بار نازنین مگر از فتنه زادهای
Комрўзи чашми фитна гарӣ баргушода Эй
کامروز چشم فتنهگری برگشادهای
Дар малики ҳасани хусрави хубони туе валек
در ملک حسن خسرو خوبان تویی ولیک
Дод марои ту аз лаб ширин надода Эй
داد مرا تو از لب شیرین ندادهای
Ҳастанд дар замони ту хубони глъзор
هستند در زمان تو خوبان گلعذار
Лекин аз ин миёнаи ту зебои фитода Эй
لیکن از این میانه تو زیبا فتادهای
Чун офтоб бар ҳама равшан шуд онкии ту
چون آفتاب بر همه روشن شد آنکه تو
Аз ҳасану лутф аз маи тобони зиёда Эй
از حسن و لطف از مه تابان زیادهای
Аз хати ту зи ғолия ҳар нуқтае ки ҳаст
از خط تو ز غالیه هر نقطهای که هست
Доғии сети онкӣ бар дили анбари ниҳода Эй
داغیست آنکه بر دل عنبر نهادهای
Бо онкии рехти ғамзаи шӯхи ту хӯни мо
با آنکه ریخت غمزهٔ شوخ تو خون ما
Бо ошиқон ҳануз ба ҷанги истода Эй
با عاشقان هنوز به جنگ ایستادهای
Гуфтам камол аз қади сарви нав бар нахурд
گفتم کمال از قد سرو نو بر نخورد
Ишқат бигуфт рӯ ки дар ин раҳи пиёда Эй
عشقت بگفت رو که در این ره پیادهای