Ҳар нир ки бар ҷони зи ту аз даври расида

هر نیر که بر جان ز تو از دور رسیده

Сад дафтари шеър аз ҳасану хусрави салмон

صد دفتر شعر از حسن و خسرو سلمان

Мо рӯй ту дидему зҷон меҳр буридем

ما روی تو دیدیم و زجان مهر بریدیم

Дили омадаи наздик ва бар ӯ дӯхтаи дида

دل آمده نزدیک و بر او دوخته دیده

Ҳар зоҳиди ангушти нмоӣӣ ки бмҳроб

هر زاهد انگشت نمائی که بمحراب

Назорагии Юсуф агар дасти бурӣда

نظارگی یوسف اگر دست بریده

Ман чун кашами он зулф ки суратгари чинаш

من چون کشم آن زلف که صورتگر چینش

Абрӯии ту дидаи сари ангушти гузида

ابروی تو دیده سر انگشت گزیده

Гар дар даҳан ӯ чу наботи он хати мишкӣн

گر در دهن او چو نبات آن خط مشکین

Чун хома ба ангушт тахайюл накашида

چون خامه به انگشت تخیل نکشیده

Гуфтори латифи ту камол об ҳаётаст

گفتار لطیف تو کمال آب حیاتست

Аз ғояти тнгисти зи лбҳоши дамида

از غایت تنگیست ز لبهاش دمیده