Бози оташӣ ба сина расӣдан гирифта аст

باز آتشی به سینه رسیدن گرفته است

Хӯн аз дили кабоб чакидан гирифта аст

خون از دل کباب چکیدن گرفته است

Ҳар кас кашид бар дар дилбари матоъи хеш

هر کس کشید بر در دلبر متاع خویش

Дили найзаи оҳ ва нола кашӣдан гирифта аст

دل نیزه آه و ناله کشیدن گرفته است

Донам шунидае ки гузаштааст аз осмон

دانم شنیده ای که گذشته است از آسمان

Оҳам ки гӯши моҳи шунидан гирифта аст

آهم که گوش ماه شنیدن گرفته است

Мо дар ту чун расем чу рафтӣ ба сад шитоб

ما در تو چون رسیم چو رفتی به صد شتاب

Кӣ умри рафтаи кас ба давидан гирифта аст

کی عمر رفته کس به دویدن گرفته است

Гавании хату рухи ту зи борони ашки мо

گونی خط و رخ تو ز باران اشک ما

Гулҳо шукуфтаи сабзаи дамӣдан гирифта аст

گلها شکفته سبزه دمیدن گرفته است

Сад чои сар бурӣда фитодаст бар замин

صد چا سر بریده فتادست بر زمین

Машшотаи зулфи ту чу баридан гирифта аст

مشاطه زلف تو چو بریدن گرفته است

Зулфи хамида чанд наҳй дар назари камол

زلف خمیده چند نهی در نظر کمال

Девори умри байн ки хмидн гирифта аст

دیوار عمر بین که خمیدن گرفته است