эй гул рӯй туро чун ман баҳри сӯи булбулӣ

ای گل روی ترا چون من بهر سو بلبلی

Аз ту дорад ин мисли шӯҳрат ки шаҳрӣу гулӣ

از تو دارد این مثل شهرت که شهری و گلی

намекунад дар даври ҳасанати дили ҳама вақте хурӯш

می کند در دور حسنت دل همه وقتی خروش

Вақти гул ҳаргиз набошад булбулӣ бе ғулғулӣ

وقت گل هرگز نباشد بلبلی بی غلغلی

Зулф бар рух ба ташвишаст зи оҳи сарди мо

زلف بر رخ به تشویش است ز آه سرد ما

Ҳамчу бар барги гул аз боди саҳаргаҳи сунбулӣ

همچو بر برگ گل از باد سحرگه سنبلی

Фитна ҳо доранд дар сари ътбрини мӯёни шӯх

فتنه ها دارند در سر عتبرین مویان شوخ

зи онкӣ дар зер калла доранд ҳаряки кокулӣ

ز آنکه در زیر کله دارند هریک کاکلی

Мтрбои фармон ман бишинав равони гӯи як ду савт

مطربا فرمان من بشنو روان گو یک دو صوت

Чун зҳлқи шиша аз ҳар сӯи баромади қлқлӣ

چون زحلق شیشه از هر سو برآمد قلقلی

Гӯи калла бар осмони афкани зи шодии лолаи вор

گو کله بر آسمان افکن ز شادی لاله وار

Ҳар ки мегирад ба бодаи глрхии ҷоми миллӣ

هر که می گیرد به باده گلرخی جام ملی

Ҷузи сари кӯяши иқоматро наме шояд камол

جز سر کویش اقامت را نمی شاید کمال

Зонка олам бар сар обаст то муҳками пулӣ

زانکه عالم بر سر آب است تا محکم پلی