Бар гул ба пои сарв чу рафтор ме кунӣ

بر گل به پای سرو چو رفتار می‌کنی

Аз лутфи пои нозукат аФгор ме кунӣ

از لطف پای نازکت افگار می‌کنی

Агар ҳоли дили з ғамза бипурсӣ чаҳ гӯямат

گر حال دل ز غمزه بپرسی چه گویمت

Хуш мекунӣ ки пурсиш бемор ме кунӣ

خوش می‌کنی که پرسش بیمار می‌کنی

Пандӣ бидиҳ ба зулф ки хӯнҳои бедилон

پندی بده به زلف که خون‌های بیدلان

Чандин чаро ба гардани худ бор ме кунӣ

چندین چرا به گردن خود بار می‌کنی

Бо ғамза ҳам бигӯӣ ки дар пеши мардум

با غمزه هم بگوی که در پیش مردمی

Хоҳам задан ки шухӣ бисёр ме кунӣ

خواهم زدن که شوخی بسیار می‌کنی

Гуфтӣ ҷамоли хеши намоям ба ошиқон

گفتی جمال خویش نمایم به عاشقان

Ин худ кароматӣаст ки изҳор ме кунӣ

این خود کرامتی است که اظهار می‌کنی

эй тӯтии ин ҳадиси шкрбор аз он тест

ای طوطی این حدیث شکربار از آن تست

ё гуфта манаст ки такрор ме кунӣ

یا گفته منست که تکرار می‌کنی

Саъдӣ агар чу тӯтӣ гуё буд камол

سعدی اگر چو طوطی گویا بود کمال

Тӯтӣ хамӯш ба чу нав гуфтор ме кунӣ

طوطی خموش به چو تو گفتار می‌کنی