эй гушояндаи хзоини ҷӯад
ای گشایندهٔ خزاین جود
Нақши пайванди коргоҳи вуҷӯд
نقش پیوند کارگاه وجود
Ҳама ҳастӣ зи малик то малакӯт
همه هستی ز ملک تا ملکوت
Як рақам зон ҷаридаи ҷабарут
یک رقم زان جریدهٔ جبروت
Ҳаст бе нест ошкор ва наҳуфт
هست بی نیست آشکار و نهفت
Тўӣӣу ҷуз туро нишоед гуфт
توئی و جز ترا نشاید گفت
эй ба сад лутфи корсозндаҳ
ای به صد لطف کارسازنده
Бандаро аз карами навозанда
بنده را از کرم نوازنده
Омадам бар дар ту бе худвор
آمدم بر در تو بیخودوار
Бо худами дор бехудам магузор
با خودم دار بی خودم مگذار
Ба карами рахт хоҷагӣам бисӯз
به کرم رخت خواجگیم بسوز
Банда ам хон ва бандагӣ омӯз
بندهام خوان و بندگی آموز
Давр кун боди хусравии зи серум
دور کن باد خسروی ز سرم
Пар кун аз хоки бандагии басарам
پر کن از خاک بندگی بصرم
Он чунон раҳ ба хеш кун бозам
آن چنان ره به خویش کن بازم
Каз ту бо дайгарии напардозам
کز تو با دیگری نپردازم
Сухани он ба ки баъди ҳамди худоӣ
سخن آن به که بعد حمد خدای
Буд аз наъти хоҷаи ду сарой
بود از نعت خواجهٔ دو سرای
Беҳтарини нуқтаи русули бишумор
بهترین نقطهٔ رسل بشمار
Осмон доирааст ӯ паргор
آسمان دایره است او پرگار
Чори ёраши бчори сӯии яқин
چار یارش بچار سوی یقین
Чаҳор рукн ва чаҳор сафаи дайн
چهار رکن و چهار صفهٔ دین
Он бузургон ки ҳамнишин вайанд
آن بزرگان که همنشین ویند
Равшан аз партав яқин вайанд
روشن از پرتو یقین ویند
Гӯям афсонаҳои табъ физой
گویم افسانههای طبع فزای
Аз лаби лаъибати фасонаи сарой
از لب لعبت فسانه سرای
Ҳар фасонаи сроҳиӣии зи шароб
هر فسانه صراحیئی ز شراب
Даври мастӣу блаки доруии хоб
دور مستی و بلک داروی خواب
Ҳар якеро биҳишт ном кунам
هر یکی را بهشت نام کنم
Ҳуру кавсари дарав тамом кунам
حور و کوثر درو تمام کنم
Пас нивисам ба калаки машки сиришт
پس نویسم به کلک مشک سرشت
Номи ин ҳашт хонаи ҳашт биҳишт
نام این هشت خانه هشت بهشت
То касе кондрў гузар ёбад
تا کسی کاندرو گذر یابد
Беқиёмат биҳишт дарёбад
بی قیامت بهشت دریابد
Ганҷи паймои ин хазинаи пар
گنج پیمای این خزینهٔ پر
Аз хазинаи чунин кушояд дар
از خزینه چنین گشاید در
КоФтоби ҷамоли баҳромӣ
کافتاب جمال بهرامی
Чу шуд аз нур дар ҷаҳони номӣ
چو شد از نور در جهان نامی
Падараши рахти зиндагонии баст
پدرش رخت زندگانی بست
ӯ ба ҷои падар ба тахт нишаст
او به جای پدر به تخت نشست
Ҳар кро дид дар худ пешӣ
هر کرا دید در خود پیشی
Дод бо шуғли давлаташи хешӣ
داد با شغل دولتش خویشی
Кордораш нашуд ба рӯй замин
کاردارش نشد به روی زمین
Ҷузи хирадманду росткору амин
جز خردمند و راستکار و امین
ӯҳдаи малик чу бар эшон баст
عهدهٔ ملک چو بر ایشان بست
Худ бФорғдлӣ ба бода нишаст
خود بفارغدلی به باده نشست
Айш мекарду ком дил ме ронад
عیش می کرد و کام دل می راند
Бода мехӯрд ва ганҷ ме ифшоанд
باده می خورد و گنج می افشاند
Ҷустӣ аз мутрибони чобуки даст
جستی از مطربان چابک دست
Ончӣ бе метавон шуд аз ваии маст
آنچه بی می توان شد از وی مست
Ҳозири хизматаши ғуломӣ чанд
حاضر خدمتش غلامی چند
Гашта ҳамтоаш дар камону каманд
گشته همتاش در کمان و کمند
Хостар зи он ҳамаи канизӣ буд
خاصتر ز آن همه کنیزی بود
Уфтӣ дар таҳи сипеҳри кабӯд
افتی در ته سپهر کبود
Бас ки кардӣ баҳри дилии ором
بس که کردی بهر دلی آرام
Ба длорои мяши баромадаи ном
به دلارا میش برآمده نام
Қоматӣ дар хушӣ чу умри дароз
قامتی در خوشی چو عمر دراز
Ҳаваси ангезтар зи ишқи муҷоз
هوس انگیزتر ز عشق مجاز
Бар чу норанҷи нав ба шохи дарахт
بر چو نارنج نو به شاخ درخت
Сахти рустаи зи суҳбати дили сахт
سخت رسته ز صحبت دل سخت
Чу ба дунбол чашм карда нигоҳ
چو به دنبال چشم کرده نگاه
Бардаи сад раҳи равандаро аз роҳ
برده صد ره رونده را از راه
Ним дуздидаи хандаи зери лабаш
نیم دزدیده خنده زیر لبش
Карда таълими дуздии аҷабаш
کرده تعلیم دزدی عجبش
Сахтии талх дар лабӣ чу набот
سختی تلخ در لبی چو نبات
Маргро дода чошнии зи ҳаёт
مرگ را داده چاشنی ز حیات
Гесуии печи печиш аз срноз
گیسوی پیچ پیچش از سرناز
Дода бар дасти фитнаи риштаи дароз
داده بر دست فتنه رشته دراز
Танӣ аз нозукии дарунаи фиреб
تنی از نازکی درونه فریب
Пой то сари ҳамаи латофату зеб
پای تا سر همه لطافت و زیب
Дар тамошоаши рӯзу шаби баҳром
در تماشاش روز و شب بهرام
Ҳамчуи ҷамшед дар назораи ҷом
همچو جمشید در نظارهٔ جام
Раҳи сӯии сайдгоҳ бе гоҳаш
ره سوی صیدگاه بی گاهش
Оҳӯии шери гири ҳамроҳаш
آهوی شیر گیر همراهش
Дошт майлии тамом дар нахчир
داشت میلی تمام در نخچیر
Гӯри сад шери канда буд ба тир
گور صد شیر کنده بود به تیر
Рағбаташи ҷуз ба сайд гӯр набӯд
رغبتش جز به صید گور نبود
Бо дигар ваҳшӣонаш зӯр набӯд
با دگر وحشیانش زور نبود
Гӯр чандон фикандӣ аз сари шӯр
گور چندان فکندی از سر شور
Ки шудӣ пуштаҳо чун гунбади гӯр
که شدی پشتهها چون گنبد گور
Бо мидодон ки ин ғизолаи нур
با مدادان که این غزالهٔ نور
Машки шабро наҳуфт дар кофур
مشک شب را نهفت در کافور
Шоҳи баҳроми ҳам ба одати хеш
شاه بهرام هم به عادت خویش
Тавсанони шикори ҷуст ба пеш
توسنان شکار جست به پیش
Ашқри хоси зер рон оварад
اشقر خاص زیر ران آورد
Ларза дар бод меҳргон оварад
لرزه در باد مهرگان آورد
Нозанинро ба ҳмркибии хеш
نازنین را به همرکیبی خویش
Кард ҳамроҳи ношикебии хеш
کرد همراه ناشکیبی خویش
Шоҳи баҳрому тарки баҳромӣ
شاه بهرام و ترک بهرامی
Карда сайдаши бсди длоромӣ
کرده صیدش بصد دلارامی
Ҳар ду пўиаҳи занон ба роҳ шуданд
هر دو پویه زنان به راه شدند
Сайди ҷӯён ба сайдгоҳ шуданд
صید جویان به صیدگاه شدند
Зини миёни ногуҳ аз каронаи дашт
زین میان ناگه از کرانهٔ دشت
Оҳўӣӣ чанд пеши шоҳи гузашт
آهوئی چند پیش شاه گذشت
Гуфт бо шаҳи ғизол шер андоз
گفت با شه غزال شیر انداز
Коҳу омад ба сӯии шери фароз
کاهو آمد به سوی شیر فراز
Ҳар якеро зи ту чунон ҷӯям
هر یکی را ز تو چنان جویم
Кончнони аФгнӣ ки ман гӯям
کانچنان افگنی که من گویم
Новакии зан бар оҳӯии сода
ناوکی زن بر آهوی ساده
Ки шавад модаи нари нараши мода
که شود ماده نر نرش ماده
Шоҳ дарёфт хӯрдаи доне ӯ
شاه دریافت خورده دانی او
Тохти мураккаб ба ҳам аноне ӯ
تاخت مرکب به هم عنانی او
Ба хадангии ду шох аз оҳӯии нар
به خدنگی دو شاخ از آهوی نر
Баради зонгўнаҳ кӯ надошт хабар
برد زانگونه کو نداشت خبر
Зарбаи фарқ ӯ аз инсон ронад
ضربه فرق او از انسان راند
Ки азу то ба мода фарқ намонад
که ازو تا به ماده فرق نماند
Кори нар чу ба модагӣ пардохт
کار نر چو به مادگی پرداخت
Сӯии мода ки нар кунад дар тохт
سوی ماده که نر کند در تاخت
Ду як андозро баҳами пайваст
دو یک انداز را بهم پیوست
Бас бар оҳӯ равона кард зи шаст
بس بر آهو روانه کرد ز شست
Ҳар ду дар сари чунон нишондаши ғарқ
هر دو در سر چنان نشاندش غرق
Ки ду шох падед кард зи фарқ
که دو شاخ پدید کرد ز فرق
Зон ду шарти ҳунар ки дар хӯрд кард
زان دو شرط هنر که در خورد کرد
Кард нари модаи модаро нар кард
کرد نر ماده ماده را نر کرد
Кард чун хоҳиши санами ҳамаи рост
کرد چون خواهش صنم همه راست
Аз ваии инсофи он ҳунари дархост
از وی انصاف آن هنر درخواست
Посухаш дод моҳи нӯши лабон
پاسخش داد ماه نوش لبان
Кӣ камоли ту уқдаи банди забон
کی کمال تو عقده بند زبان
Ин ҳунари қадати худовандӣ
این هنر قدت خداوندی
Ҷодуӣ буд неи ҳунармандӣ
جادویی بود نی هنرمندی
Лек аз анҷо ки рост андеш аст
لیک از انجا که راست اندیش است
Дастҳоро зи дастҳо пешӣ аст
دستها را ز دستها پیشی است
Байн ки то нФгии зи бениши пеш
بین که تا نفگی ز بینش پیش
Бениши хешро ба бениши хеш
بینش خویش را به بینش خویش
Конҷи азин гардаи ҳот нағз намӯд
کانج ازین گردههات نغز نمود
Низ азин нағз тар тавонад буд
نیز ازین نغز تر تواند بود
Шоҳро тайра кард гуфтораш
شاه را طیره کرد گفتارش
Заъфарони гашти ранги гулнораш
زعفران گشت رنگ گلنارش
Гуфт к-эй дар хури ҷафои бадӣ
گفت کای در خور جفا بدی
Ин чаҳ гстохист ва бе хурдӣ
این چه گستاخیست و بی خردی
Ман ки корами ҳамаи намӯна буд
من که کارم همه نمونه بود
Дайгарӣ ба зи ман чигуна буд
دیگری به ز من چگونه بود
Ин сухан гуфту пай ба кини афшурд
این سخن گفت و پی به کین افشرد
ӯ Фгндши зину мураккаби барад
او فگندش زین و مرکب برد
Монад бе хештани санам то дайр
ماند بی خویشتن صنم تا دیر
Ташнау ғарқи об ва аз ҷони сайр
تشنه و غرق آب و از جان سیر
Бас ба сад хастагии з ҷо бархест
بس به صد خستگی ز جا برخاست
Роҳ саҳро гирифт ва мешуд рост
راه صحرا گرفت و می شد راست
Аз кафи пои хорҳои чу тир
از کف پای خارهای چو تیر
Май гузашташ чу сӯзании зи ҳарир
می گذشتش چو سوزنی ز حریر
По ки аз барги гул Фкор шавад
پا که از برگ گل فکار شود
Чун шавад чун ба зер хор шавад
چون شود چون به زیر خار شود
Кас на ҳамроҳу раҳнамоаши магар
کس نه همراه و رهنماش مگر
Соя дар зеру офтоби з бар
سایه در زیر و آفتاب ز بر
наменамӯд андарони парешоне
مینمود اندران پریشانی
Гуфта ва кардаро пушаймонӣ
گفته و کرده را پشیمانی
Қадре чу барин нмт бишитофт
قدری چو برین نمط بشتافت
Гузари андари савод дияӣ ёфт
گذر اندر سواد دیهی یافت
Он диҳӣ буд бар каронаи дашт
آن دهی بود بر کرانهٔ دشت
Кодмии ҳеҷ аз он тараф нагузашт
کادمی هیچ از آن طرف نگذشت
Омад он ма дарон харобаи шитоб
آمد آن مه دران خرابه شتاب
Ҳамчуи маҳтоби кӯфтад ба хароб
همچو مهتاب کوفتد به خراب
Дар шуд андари тричи деҳқонӣ
در شد اندر تریچ دهقانی
Дар суфоли шикастаи райҳонӣ
در سفال شکسته ریحانی
Буд деҳқони ҷавонии озода
بود دهقان جوانی آزاده
Ҳам ҳунарманд ва ҳам малики зода
هم هنرمند و هم ملک زاده
Турфа бар бти зании гузидаи сурӯд
طرفه بر بط زنی گزیده سرود
Даст чун абру барқ бар сар равад
دست چون ابر و برق بر سر رود
Бози донистаи пардаҳоро роз
باز دانسته پردهها را راز
Музҳику мбкӣу минуами соз
مضحک و مبکی و منوم ساز
Чун нигаҳ кард сарви симин ро
چون نگه کرد سرو سیمین را
Рӯй гули рангу зулфи мишкӣн ро
روی گل رنگ و زلف مشکین را
Монад ҳайрон ки ин чаҳ ҷонвар аст
ماند حیران که این چه جانور است
Вндрини дашташ аз куҷо гузар аст
وندرین دشتش از کجا گذر است
Ин парӣ аз куҷо парид ӣнҷо
این پری از کجا پرید اینجا
Вар парӣ нест чун расед ӣнҷо
ور پری نیست چون رسید اینجا
Гуфт к-эии чашми бади з рӯй ту давр
گفت کای چشم بد ز روی تو دور
Кистӣ ту бад-ӣни латофату нур
کیستی تو بدین لطافت و نور
Мулкӣ бо парӣ ва ё мардум
ملکی با پری و یا مردم
Хабарии даҳ ки бо хабари гирдам
خبری ده که با خبر گردم
Санами тани гдли зи танги дилӣ
صنم تن گدل ز تنگ دلی
Дод беруни дамӣ ба сад хаҷалӣ
داد بیرون دمی به صد خجلی
Гуфт як як зи ҷон бе ором
گفت یک یک ز جان بی آرام
Қиссаи хешу ғуссаи баҳром
قصهٔ خویش و غصهٔ بهرام
Гуфт зи онҷо ки корномаи тест
گفت ز آنجا که کارنامهٔ تست
Шарафи мо ба борномаҳи тест
شرف ما به بارنامهٔ تست
Чун ту шоистаи худовандӣ
چون تو شایسته خداوندی
Ман пзирФтмт ба фарзандӣ
من پذیرفتمت به فرزندی
Гар қаноати кин ба хушк ва тарӣ
گر قناعت کین به خشک و تری
Ҳозири хизматам ба моҳзрӣ
حاضر خدمتم به ماحضری
Хоҷа зон ахтари фалаки моя
خواجه زان اختر فلک مایه
Бар замин бӯса дод чун соя
بر زمین بوسه داد چون سایه
Аз ҳунарҳо ки буд ҳосил ӯ
از هنرها که بود حاصل او
Аз дили хеши рехт дар дил ӯ
از دل خویش ریخت در دل او
Кард устод дар ҳамаи ҷой
کرد استاد در همه جای
Хосса дар пардаи бришми вноӣ
خاصه در پرده بریشم ونای
Чанд гуҳ ҷодўӣӣ шуд андари соз
چند گه جادوئی شد اندر ساز
Ки бикуштӣ ва зинда кардӣ боз
که بکشتی و زنده کردی باز
Ин хабари шуҳраи гашт дар офоқ
این خبر شهره گشت در آفاق
Каз ҷаҳони ҷодўӣии бромди тоқ
کز جهان جادوئی برامد طاق
Коҳу аз дашти сӯй худ хонд
کاهو از دشت سوی خود خواند
Кашаду боз зинда гирданд
کشد و باز زنده گرداند
Гуфту гӯйии баҳр карон афтод
گفت و گویی بهر کران افتاد
Ғулғулӣ дар ҳама ҷаҳон афтод
غلغلی در همه جهان افتاد
Аз пажӯҳандагон дар гоҳе
از پژوهندگان در گاهی
Ёфт дорои давлати огоҳӣ
یافت دارای دولت آگاهی
Зон ҳавасҳо ки буд дар баҳром
زان هوسها که بود در بهرام
Зини хабар дар дилаш намонад ором
زین خبر در دلش نماند آرام
Бомдодони Аннан ба саҳро дод
بامدادان عنان به صحرا داد
Сарвро боду бодро по дод
سرو را باد و باد را پا داد
Чун таманнои он тамошо дошт
چون تمنای آن تماشا داشت
Рафт ҷоӣӣ ки он таманно дошт
رفت جائی که آن تمنا داشت
Гуфт баҳром корзў дорем
گفت بهرام کارزو داریم
Ки ҳнрҳоти пеши чашми орем
که هنرهات پیش چشم آریم
Нозанинро ки он ҳамаи Рому ром
نازنین را که آن همه رم و رام
Буд баҳри шиканҷаи баҳром
بود بهر شکنجهٔ بهرام
Зон таманнои шаҳ ки дар хур ёфт
زان تمنای شه که در خور یافت
Ҷои ҷавлон хештан дарёфт
جای جولان خویشتن دریافت
Гашти ҳамроҳи шергирӣ шоҳ
گشت همراه شیر گیری شاه
Нозанад роҳи овон зон роҳ
نازند راه آوان زان راه
Чу зад оҳӯи басӣу гӯри андохт
چو زد آهو بسی و گور انداخت
Лаҳни оҳӯи навозро бнўохт
لحن آهو نواز را بنواخت
Оҳӯони рамида бо дили риш
آهوان رمیده با دل ریش
Пой кӯбон даромаданд зи пеш
پای کوبان درامدند ز پیش
Чу сӯй хеш хондашон ба сурӯд
چو سوی خویش خواندشان به سرود
Пардаи хоб рост кард ба равад
پرده خواب راست کرد به رود
Дар замони кони нафаси фурӯи бурданд
در زمان کان نفس فرو بردند
Ҳама хуфтанд гӯиё марданд
همه خفتند گوئیا مردند
Чун дамии дидаҳо баҳами бастанд
چون دمی دیدهها بهم بستند
Сохт он ҷустаро ки барҷастанад
ساخت آن جسته را که برجستند
Зон намӯна ки шарҳ натавон дод
زان نمونه که شرح نتوان داد
Зиндаро кишту куштаро ҷон дод
زنده را کشت و کشته را جان داد
Дид шаҳ низ сҳрмндӣ ӯ
دید شه نیز سحرمندی او
Басти чашмаши зи чашми бандӣ ӯ
بست چشمش ز چشم بندی او
Лекин оварад ҳамчуи тарророн
لیکن آورد همچو طراران
Бар гуҳари таънаи харидорон
بر گهر طعنهٔ خریداران
Кин чунинҳо басӣаст андари даҳр
کاین چنینها بسی است اندر دهر
Ҳар касе дорад аз тилисмии баҳр
هر کسی دارد از طلسمی بهر
Кордонӣ ба кишварӣ набӯд
کاردانی به کشوری نبود
Ки азуи кор донтрӣ набӯд
که ازو کار دانتری نبود
Дар шукр ханда шуд бути ширин
در شکر خنده شد بت شیرین
Гуфт оре аз ани мо ҳамаи ин
گفت آری از ان ما همه این
Зиракон дар ҳунар буванд тамом
زیرکان در هنر بوند تمام
Лек беҳтари замона аз баҳром
لیک بهتر زمانه از بهرام
Шоҳи овоз ошно бишнохт
شاه آواز آشنا بشناخت
Новакашро нишонаи ҷони сохт
ناوکش را نشانهٔ جان ساخت
Дод манзил ба ҷони муштоқаш
داد منزل به جان مشتاقش
Дар баровард чун ба ғлтоқш
در برآورد چون به غلطاقش
Зад зи узри гуноҳи худ нафасӣ
زد ز عذر گناه خود نفسی
Узрҳои гузаштаи хости басӣ
عذرهای گذشته خواست بسی
Бас ба сад шодӣу длоромӣ
بس به صد شادی و دلارامی
Бози барадаш ба тахти баҳромӣ
باز بردش به تخت بهرامی
Дил казон пеши меҳрбон будаш
دل کزان پیش مهربان بودش
Пеш аз ан шуд ки пеш аз ан будаш
پیش از ان شد که پیش از ان بودش
Шоҳ фармуд кони ду сӯрати ҳол
شاه فرمود کان دو صورت حال
Ояд андари намӯнаи тимсол
آید اندر نمونهٔ تمثال
Нақши бандони бахонаи тасвир
نقش بندان بخانهٔ تصویر
Дар хури ниқи нигоштау сарир
در خور نق نگاشته و سریر
Пӯри мунзар ки буд нӯъмони ном
پور منذر که بود نعمان نام
Дар сабақи ҳам ҷаридаи баҳром
در سبق هم جریدهٔ بهرام
Шаҳи зи баси донишу маъонии аўр
شه ز بس دانش و معانی اور
Вази бузургӣу кордонӣ ӯ
وز بزرگی و کاردانی او
Дар ҳамаи малик ишораташ дода
در همه ملک اشارتش داده
Дастгоҳ ва зортш дода
دستگاه و زارتش داده
Чун зи саҳрои навардии баҳром
چون ز صحرا نوردی بهرام
Маслиҳатро гусаста дид Аннан
مصلحت را گسسته دید عنان
Ҷусти донои кори мардӣ чанд
جست دانای کار مردی چند
Тҷрбт ёфта зи чархи баланд
تجربت یافته ز چرخ بلند
Додашон ёдгорҳои гарон
دادشان یادگارهای گران
Дар хури пешгоҳи тоҷўрон
در خور پیشگاه تاجوران
Коваранд аз барои хилвати бахт
کاورند از برای خلوت بخت
Ҳафт духтари зи ҳафт соҳиби тахт
هفت دختر ز هفت صاحب تخت
Раҳравони баъди ҳафт моҳи хиром
رهروان بعد هفت ماه خرام
Овареданд ҳафт моҳи тамом
آوریدند هفت ماه تمام
Чун қавӣ шуд баннои пардаи роз
چون قوی شد بنای پردهٔ راز
Кард нӯъмони баннои дигари соз
کرد نعمان بنای دیگر ساز
Бар лаби ҷӯии марғзории ҷуст
بر لب جوی مرغزاری جست
Каз биҳишташи намӯна буд дуруст
کز بهشتش نمونه بود درست
Хонд меъмори кордонро пеш
خواند معمار کاردان را پیش
Боз гуфташ хаёли хотири хеш
باز گفتش خیال خاطر خویش
Аз замин то фарози гунбади меҳр
از زمین تا فراز گنبد مهر
Ҳафт гунбади бароварӣ чу сипеҳр
هفت گنبد برآوری چو سپهر
Буд баннои кордони мардӣ
بود بنای کاردان مردی
Каз замини осмон банно кардӣ
کز زمین آسمان بنا کردی
Шидаи номӣ ки ҳар чаҳ пайдо кард
شیده نامی که هر چه پیدا کرد
Халқро зон намӯна шайдо кард
خلق را زان نمونه شیدا کرد
Ҳафт гунбад чу ранг ва буи гирифт
هفت گنبد چو رنگ و بوی گرفت
Ҷо дар ва ҳафт моҳ рӯй гирифт
جا در و هفت ماه روی گرفت
Ҳар яке ҳам ба ранги маскани хеш
هر یکی هم به رنگ مسکن خویش
Ҷомаро ранг дода бар тани хеш
جامه را رنگ داده بر تن خویش
Чун шуд асбоби ҳафт хонаи тамом
چون شد اسباب هفت خانه تمام
Боз гуфтанд қисса бо баҳром
باز گفتند قصه با بهرام
Кончаҳи нӯъмон кордон орост
کانچه نعمان کاردان آراست
Зод мезодагон наёяд рост
زاد می زادگان نیاید راست
Шоҳ кин муждаи нишоти шунӯд
شاه کاین مژدهٔ نشاط شنود
Майли табъаши Аннани зи дасти рабӯд
میل طبعش عنان ز دست ربود
Чун расед андарони хуҷастаи савод
چون رسید اندران خجسته سواد
Гашт бар лола кард ва бар шамшод
گشت بر لاله کرد و بر شمشاد
Буии глҳоши мағзпарвар гашт
بوی گلهاش مغز پرور گشت
Мағзаш аз буии гули муаттари гашт
مغزش از بوی گل معطر گشت
Бештар шуд ба бӯстони фарох
بیشتر شد به بوستان فراخ
Мива бар мива дид шох ба шох
میوه بر میوه دید شاخ به شاخ
Чун даромад ба кори хонаи нав
چون درامد به کار خانه نو
Дид ҳар сӯнигор хонаи нав
دید هر سو نگار خانه نو
Ҷаннатӣ бар зи ҷавр зебо дид
جنتی بر ز جور زیبا دید
Ҷони зи назора ношикеб дид
جان ز نظاره ناشکیبا دید
Маҷлисӣ ёфт пари зи неъмату ком
مجلسی یافت پر ز نعمت و کام
Бо ҳарифон нав навишт ба ҷом
با حریفان نو نوشت به جام
Он чунон шуд ба рӯй хубони шод
آن چنان شد به روی خوبان شاد
Каши зи айши гузаштаи номади ёд
کش ز عیش گذشته نامد یاد
Хонд нӯъмони кордонро пеш
خواند نعمان کاردان را پیش
Бахшишӣ кардаш аз ниҳоят беш
بخششی کردش از نهایت بیش
Офарин гуфт бар чунон роӣӣ
آفرین گفت بر چنان رائی
Ки бар орост он чунон ҷоӣӣ
که بر آراست آن چنان جائی
Рӯзи шанбе ки боди машки ангез
روز شنبه که باد مشک انگیز
Шуд ба домони субҳи ғолияи без
شد به دامان صبح غالیه بیز
Шаҳ ба гунбади сарой мишкӣн шуд
شه به گنبد سرای مشکین شد
Хона зу ҳамчуи нофа чин шуд
خانه زو همچو نافه چین شد
Моҳи ҳинду нажоди рӯмии чеҳр
ماه هند و نژاد رومی چهر
Хост аз хобгоҳи ноз ба меҳр
خاست از خوابگاه ناز به مهر
Кард чун соқёни бръноӣӣ
کرد چون ساقیان برعنائی
Нақли резӣу маҷлиси ороӣӣ
نقل ریزی و مجلس آرائی
зи аввали бомдод то гуҳи шом
ز اول بامداد تا گه شام
Ъушрату айш буду бодау ҷом
عشرت و عیش بود و باده و جام
Шаҳи з мастӣ намӯд рағбати хоб
شه ز مستی نمود رغبت خواب
Ҳам зи гули маст буд ва ҳам зи шароб
هم ز گل مست بود و هم ز شراب
Ҷонаш аз завқи бӯсаи мафтӯн буд
جانش از ذوق بوسه مفتون بود
Мастии нақлаш аз май афзӯн буд
مستی نقلش از می افزون بود
Зон парии пайкари биҳиштӣ вааш
زان پری پیکر بهشتی وش
Хост коФсонаҳ сарояд хуш
خواست کافسانهٔ سراید خوش
Гуфт вақте ба рӯзгори нахуст
گفت وقتی به روزگار نخست
Буд шоҳӣ ба шаҳри ёрии чуст
بود شاهی به شهر یاری چست
Дар сари андиби пояи тахташ
در سر اندیب پایه تختش
Қадами одами афсари бахташ
قدم آدم افسر بختش
Ҳавасӣ будаш аз дили афрӯзӣ
هوسی بودش از دل افروزی
Дар чаҳ кори дониши омӯзӣ
در چه کار دانش آموزی
Дошт пайваста чун накӯ роён
داشت پیوسته چون نکو رایان
Майл бо зиракони доноён
میل با زیرکان دانایان
Се писар дошт ҳӯшманду ҷавон
سه پسر داشت هوشمند و جوان
Ҳам тавонгар ба илм ва ҳам битавон
هم توانگر به علم و هم بتوان
Хонд рӯзӣ наоне аз ағёр
خواند روزی نهانی از اغیار
Ҳар якеро ҷудо ба пурсиши кор
هر یکی را جدا به پرسش کار
Гуфт аввал ба аввалин фарзанд
گفت اول به اولین فرزند
Ки маро шуд бунафшаи сарви баланд
که مرا شد بنفشه سرو بلند
Қуръа бар тести подшоҳӣ ро
قرعه بر تست پادشاهی را
Равнақи моҳ то ба моҳӣ ро
رونق ماه تا به ماهی را
Он банно нав кунӣ ба дод ва ба ҷӯад
آن بنا نو کنی به داد و به جود
Ки ҷаҳони хуш буд худои хушнӯд
که جهان خوش بود خدا خشنود
Нотавонро брФқи пеши оӣӣ
ناتوان را برفق پیش آئی
Бо тавоно кунӣ тўоноӣӣ
با توانا کنی توانائی
Ба шабонеи рамаи нигаҳдорӣ
به شبانی رمه نگهداری
Гўспнди ан ба гург нагузорӣ
گوسپند ان به گرگ نگذاری
Пӯри доно ба хоки суди кулоҳ
پور دانا به خاک سود کلاه
Гуфт ҷовиди боди давлати шоҳ
گفت جاوید باد دولت شاه
То тўӣии малик бар касе на сазост
تا توئی ملک بر کسی نه سزاست
Бе ту худ зистани з баҳр чарост
بی تو خود زیستن ز بهر چراست
Мӯр бо онкӣ дар сарир шавад
مور با آنکه در سریر شود
Кӣ сулаймони тахт гир шавад
کی سلیمان تخت گیر شود
Шаҳ дарон озмоиши кораш
شه دران آزمایش کارش
Чун пснидаҳ дид гуфтораш
چون پسنیده دید گفتارش
Дар дилаши сад ҳазор таҳсин хонд
در دلش صد هزار تحسین خواند
Вошкорш ба хашм берун ронад
واشکارش به خشم بیرون راند
Хонд фарзанди Дуюминро пеш
خواند فرزند دومین را پیش
Хос кардаш ба озмоиши хеш
خاص کردش به آزمایش خویش
Бо фусунгари забон ба афсун дод
با فسونگر زبان به افسون داد
Моҷарои гузашта берун дод
ماجرای گذشته بیرون داد
Писари зирак аз хирадмандӣ
پسر زیرک از خردمندی
Кард прсндаҳро забони бандӣ
کرد پرسنده را زبان بندی
Гуфт моро ба ҷону биноӣӣ
گفت ما را به جان و بینائی
Карданӣ шуд ҳар ончии Фрмоӣӣ
کردنی شد هر آنچه فرمائی
Лек пешати ҳадиси тоҷу сарир
لیک پیشت حدیث تاج و سریر
Айб бошад зи бандаи айби мгир
عیب باشد ز بنده عیب مگیر
Дайрмони ту ки то тўӣӣ бар ҷой
دیرمان تو که تا توئی بر جای
Дайгарӣ кӣ наад ба маснади пой
دیگری کی نهد به مسند پای
Ваон замон кин замонаи гузарон
وان زمان کاین زمانه گذران
Бо ту низ он кунад ки бо дгарон
با تو نیز آن کند که با دگران
Меҳтарӣ ҳаст охир аз ман хирад
مهتری هست آخر از من خرد
Бори сари ҷуз ба дӯш натавон барад
بار سر جز به دوش نتوان برد
Шоҳ зу ҳам гиреҳ дар абрӯ кард
شاه زو هم گره در ابرو کرد
Вази ҳузури худаш ба як сӯ кард
وز حضور خودش به یک سو کرد
Рӯй дар хирад кордон оварад
روی در خرد کاردان آورد
Хурдае боз дар миён оварад
خردهای باز در میان آورد
Дод посухи ҷавони коршинос
داد پاسخ جوان کارشناس
Ки зи Тифлон накӯ наёяд пос
که ز طفلان نکو نیاید پاس
Шоҳ чун дид кони се гавҳари пок
شاه چون دید کان سه گوهر پاک
намешиносанд гавҳар аз хошок
میشناسند گوهر از خاشاک
Шодмон шуд зи бахти фаррухи хеш
شادمان شد ز بخت فرخ خویش
Суд бар хоки бандагии рухи хеш
سود بر خاک بندگی رخ خویش
Лекин аз пеши бинӣу паии ғӯр
لیکن از پیش بینی و پی غور
Бо ҷигар гӯшагон шуд андари шӯр
با جگر گوشگان شد اندر شور
Дод фармон ки ҳар се бадари мунир
داد فرمان که هر سه بدر منیر
Пеши гӣрандаи раҳи зи пеши сарир
پیش گیرنده ره ز پیش سریر
То ҳади малики шаҳриёр буд
تا حد ملک شهریار بود
Ҳар ки монад гуноҳкор буд
هر که ماند گناهکار بود
Зини сухан ҳар се тани з ҷой шуданд
زین سخن هر سه تن ز جای شدند
Тӯшаи бастанду раҳ гароӣ шуданд
توشه بستند و ره گرای شدند
Раҳ навиштанд бешикебу сукӯн
ره نوشتند بی شکیب و سکون
То шуданд аз диёрашони берун
تا شدند از دیارشان بیرون
Дар расиданд то ба иқлӣмӣ
در رسیدند تا به اقلیمی
Ки аз он буд маликашони нимӣ
که از آن بود ملکشان نیمی
Рӯзӣ аз гардиши ситорау моҳ
روزی از گردش ستاره و ماه
наменавиштанд сӯии шаҳрии роҳ
می نوشتند سوی شهری راه
То ки аз пеши зангӣ чун қӣр
تا که از پیش زنگی چون قیر
Так занони сӯишони гузашт чу нир
تک زنان سویشان گذشت چو نیر
Гуфт к-эии раҳравони зебо рӯй
گفت کای رهروان زیبا روی
Шутурӣ дид каси равони зини сӯй
شتری دید کس روان زین سوی
Зон се бурнои яке забон бикшод
زان سه برنا یکی زبان بگشاد
Нақши нодидаро равон бикшод
نقش نادیده را روان بگشاد
Гуфт кони гумшуда ки рафт аз даст
گفت کان گمشده که رفت از دست
Як тараф кӯр ҳаст гуфто ҳаст
یک طرف کور هست گفتا هست
Дуюмин боз кард лаби хандон
دومین باز کرد لب خندان
Гуфт ӯро камаст як дандон
گفت او را کمست یک دندان
Сеюмин ҳӯшманд бо тамиз
سومین هوشمند با تمیز
Гуфт як пой ланг дорад низ
گفت یک پای لنگ دارد نیز
Гуфт чун рост шуд нишоне ӯ
گفت چون راست شد نشانی او
Боядам раҳ ба ҳам аноне ӯ
بایدم ره به هم عنانی او
Боз гуфтанд ҳар якяш ҷавоб
باز گفتند هر یکیش جواب
Ки ҳамин роҳи гир ва рӯ башитоб
که همین راه گیر و رو بشتاب
Марди пӯяндаи роҳ пеш гирифт
مرد پوینده راه پیش گرفت
Рафту дунболи кор хеш гирифт
رفت و دنبال کار خویش گرفت
Он ҷавонони бароаи гом ба гом
آن جوانان براه گام به گام
наменамуданд нарми нарми хиром
می نمودند نرم نرم خرام
То замонекаи гарми гашти сипеҳр
تا زمانیکه گرم گشت سپهر
Мавҷ оташ фишонд чашмаи меҳр
موج آتش فشاند چشمه مهر
Зери олии дарахти анбаи шох
زیر عالی درخت انبه شاخ
Каши ду партоб буд сояи фарох
کش دو پرتاب بود سایه فراخ
Дар расиданди рнҷдидаҳи зи роҳ
در رسیدند رنجدیده ز راه
Майл кардани сӯии обу гиёҳ
میل کردن سوی آب و گیاه
Чашмаи диданди даст ва по шастанд
چشمه دیدند دست و پا شستند
Бар гулу сабзаи хўобгаҳи ҷустанд
بر گل و سبزه خوابگه جستند
Чун зи ёди хуши дарунаи навоз
چون ز یاد خوش درونه نواز
Наргис масташон шуд андари ноз
نرگس مستشان شد اندر ناز
Сорибони боз дар расед чу бод
ساربان باز در رسید چو باد
Бо забонӣ чу ханҷари пӯлод
با زبانی چو خنجر پولاد
Гуфт ин сӯй то бики фарсанг
گفت این سوی تا بیک فرسنگ
Поем аз тохтан надошт диранг
پایم از تاختن نداشت درنگ
Дидаи гардӣ аз он рамида надид
دیده گردی از آن رمیده ندید
Гирд чаҳ буд ки офарӣда надид
گرد چه بود که آفریده ندید
Гуфт азишон яке ки бишинав гуфт
گفت ازیشان یکی که بشنو گفت
Ҳар чаҳ дидем чун туонаш наҳуфт
هر چه دیدیم چون توانش نهفت
Ҳаст бориши ду сӯии рӯёрӯӣ
هست بارش دو سوی رویاروی
Равғани ин сӯйу ангабини он сӯй
روغن این سوی و انگبین آن سوی
Дуюмин кард рӯй кор бар ӯ
دومین کرد روی کار بر او
Ҳаст гуфтои зании савор бар ӯ
هست گفتا زنی سوار بر او
Сеюмин гуфт зан гронбор аст
سومین گفت زن گرانبار است
Вази гароняш кор душвораст
وز گرانیش کار دشوارست
Сорибони зонҳмаҳи нишони дуруст
ساربان زانهمه نشان درست
Гирди шакро зи пеши хотири шаст
گرد شک را ز پیش خاطر شست
Огаҳӣ чун надошт аз фани шан
آگهی چون نداشت از فن شان
Чанг дар зад сабки бдомншон
چنگ در زد سبک بدامنشان
Зон нафиру фиғон казу бархест
زان نفیر و فغان کزو برخاست
Гирди гаштанди халқ аз чапу рост
گرد گشتند خلق از چپ و راست
То ниҳоят барон қарор афтод
تا نهایت بران قرار افتاد
Ки бибояд шудан чу кор афтод
که بباید شدن چو کار افتاد
Малики аҳдро хабар кардан
ملک عهد را خبر کردن
Роҳи инсофро назар кардан
راه انصاف را نظر کردن
Сорибони моҷарои ҳол ки буд
ساربان ماجرای حال که بود
Вонҳмаҳи посуху суол ки буд
وانهمه پاسخ و سوال که بود
Гуфт аввали дуои давлати шоҳ
گفت اول دعای دولت شاه
Ки бимон то буд сипеду сиёҳ
که بمان تا بود سپید و سیاه
Моса бар номсоФриму ғариб
ماسه بر نامسافریم و غریب
Дар таку пўиаҳи зорӣ ва хӯрд насиб
در تک و پویه زاری و خورد نصیب
намебуридем раҳи згараш даҳр
میبریدیم ره ز گرش دهر
Норсидим бар дар ин шаҳр
نارسیدیم بر در این شهر
ӯ шутури ҷуст ва мо ба лобау лоғ
او شتر جست و ما به لابه و لاغ
Тоза кардем нақш ӯро доғ
تازه کردیم نقش او را داغ
Шуд малики гарм аз ин ҳикоят ва гуфт
شد ملک گرم از این حکایت و گفت
Кончаҳ пайдост чун туонаш наҳуфт
کانچه پیداست چون توانش نهفت
Бардаро боздиҳ баҳона макун
برده را بازده بهانه مکن
Хештанро ба бад нишона макун
خویشتن را به بد نشانه مکن
Ин сухан гуфт ва чун ситамкорон
این سخن گفت و چون ستمکاران
Бандашон кард чун гунаҳкорон
بندشان کرد چون گنهکاران
Он ҷавонони нағз бо фарҳанг
آن جوانان نغز با فرهنگ
Сӯй зиндон шуданд бо дили танг
سوی زندان شدند با دل تنگ
Шутур ёва гашта бо ҳамаи соз
شتر یاوه گشته با همه ساز
Бар дар сорибон расед фароз
بر در ساربان رسید فراز
Мардӣ омад ки дар фалони кҳсор
مردی آمد که در فلان کهسار
Бар дарахтяши монда буд маҳор
بر درختیش مانده بود مهار
Ман барон сӯ шудам бухори кашӣ
من بران سو شدم بخار کشی
Дидам ва кардамаш маҳори кашӣ
دیدم و کردمش مهار کشی
Зан ки болоаш буд гуфт нишон
زن که بالاش بود گفت نشان
То ман оўрдмш бар ту кашон
تا من آوردمش بر تو کشان
Сорибон додаш ончии воҷиб буд
ساربان دادش آنچه واجب بود
Бас ба сӯии малик равон шуд зуд
بس به سوی ملک روان شد زود
Гуфт бошад ки ман зи давлати шоҳ
گفت باشد که من ز دولت شاه
Ёфтам ҳар чаҳ ёвау гашти зи роҳ
یافتم هر چه یاوه و گشت ز راه
Шутур ва ҳар чаҳ буд бор бар ӯ
شتر و هر چه بود بار بر او
Ваон арӯсӣ ки бади савор баров
وان عروسی که بد سوار براو
Шаҳи назари сӯй адл фармоед
شه نظر سوی عدل فرماید
Бандёнро з банд бигушоед
بندیان را ز بند بگشاید
Шаҳи зи озор ба гуноҳӣ чанд
شه ز آزار به گناهی چند
Аз ҷигар бар кашид оҳӣ чанд
از جگر بر کشید آهی چند
Хондашон бо ҳазор хиҷлату шарм
خواندشان با هزار خجلت و شرم
Нарм дил кардашон ба пурсиши нарм
نرم دل کردشان به پرسش نرم
Вонгаҳе додашон зи банди халос
وانگهی دادشان ز بند خلاص
Хлътӣ дод ҳар якеро хос
خلعتی داد هر یکی را خاص
Пас бпрсидшон ки қиссаи хеш
پس بپرسیدشان که قصه خویش
Боз поед намӯдан аз кам ва беш
باز پاید نمودن از کم و بیش
Кончаҳ мардум надид пайкар ӯ
کانچه مردم ندید پیکر او
Чун нишоне диҳад зи ҷавҳар ӯ
چون نشانی دهد ز جوهر او
Моҷаро гирд раст бошаду рост
ماجرا گرد رست باشد و راست
Хоста бе карони даҳум бе хост
خواسته بی کران دهم بی خواست
Вар кам ва беш дар миён ояд
ور کم و بیش در میان آید
Сари шамшер дар забон ояд
سر شمشیر در زبان آید
Пас яке зон се тан забон бикшод
پس یکی زان سه تن زبان بگشاد
Гуфт бодӣ ҳамеша хурраму шод
گفت بادی همیشه خرم و شاد
Ман ки кӯряшро нишон гуфтам
من که کوریش را نشان گفتم
Бенишам раҳ намӯд зон гуфтам
بینشم ره نمود زان گفتم
Ҳамаи як сӯй дидам андари роҳ
همه یک سوی دیدم اندر راه
Хӯрданаш аз дарахту хораи гиёҳ
خوردنش از درخت و خاره گیاه
Дуюмин гуфт каз раҳи фарҳанг
دومین گفت کز ره فرهنگ
Ман бики пой азонаш гуфтам ланг
من بیک پای ازانش گفتم لنگ
Кончнон дидамаш бароаи нишон
کانچنان دیدمش براه نشان
Ки ба як пои рафта буд кашон
که به یک پای رفته بود کشان
Баргу шохӣ ки хӯрд карда ӯ
برگ و شاخی که خورد کرده او
Дидам афтода намехӯрд ӯ
دیدم افتاده نمی خورد او
Ҳар чаҳ нохӯрда менамӯд дар ӯ
هر چه ناخورده می نمود در او
Барги як як дуруст буд дар ӯ
برگ یک یک درست بود در او
Шоҳи гуфто ки он се чизи нахуст
شاه گفتا که آن سه چیز نخست
Ҳар чаҳ гуфтед рост буду дуруст
هر چه گفتید راست بود و درست
Се дигари бадонашу тамиз
سه دیگر بدانش و تمیز
Равшан варост гуфт бояд низ
روشن وراست گفت باید نیز
Бозиктни забони рози кушод
بازیکتن زبان راز گشاد
Вончаҳи дрпрдаҳ буд бози кушод
وانچه درپرده بود باز گشاد
Гуфт коўли дамӣ ки аз ман рафт
گفت کاول دمی که از من رفت
Моҷарои зи ангабин ва равған рафт
ماجرا ز انگبین و روغن رفت
Ваон чунон бад ки дар хасу хошок
وان چنان بد که در خس و خاشاک
Дидам олоишии чакида ба хок
دیدم آلایشی چکیده به خاک
Магаси афканда буд як сӯи шӯр
مگس افکنده بود یک سو شور
Сӯии дигари қатори лашкари мӯр
سوی دیگر قطار لشکر مور
Ҳар чаҳ дар ваии давиди мӯр ба ҷаҳд
هر چه در وی دوید مور به جهد
Ҳукм кардам ки равғанаст на шаҳд
حکم کردم که روغن است نه شهد
Вончаҳи сӯяш магас намӯд ҳуҷум
وانچه سویش مگس نمود هجوم
Ба фаросат шуд ангабини маълум
به فراست شد انگبین معلوم
Он чунон дидамаш ки гашти яқин
آن چنان دیدمش که گشت یقین
Асари зонуи шутур ба замин
اثر زانو شتر به زمین
Гашти пайдои зи паҳлавии зону
گشت پیدا ز پهلوی زانو
Нақши наълинҳои кадбону
نقش نعلینهای کدبانو
Гуфт сеюм ки рои ман бнҳФт
گفت سوم که رای من بنهفت
Зон сабаби ҳомил ва гаронаш гуфт
زان سبب حامل و گرانش گفت
Кандарон ҷои кон ҷмозаҳ нишин
کاندران جای کان جمازه نشین
Бар ҷмозаҳ савор шуд зи замин
بر جمازه سوار شد ز زمین
Гуфтам ин ҳомил гронбор аст
گفتم این حامل گرانبار است
Кзмини хостнш душвор аст
کزمین خاستنش دشوار است
Шоҳ каз ҳар се тан шунид ҷавоб
شاه کز هر سه تن شنید جواب
Банда шуд зон фаросатӣ ба савоб
بنده شد زان فراستی به صواب
Ҳар якеро ба сад наво ва навохт
هر یکی را به صد نوا و نواخت
Сохт баррагии чунон ки бояд сохт
ساخت برگی چنان که باید ساخت
Зон нимув дорад вари бинии шан
زان نمو دارد ور بینیشان
Кард рағбат ба ҳамнишинии шан
کرد رغبت به همنشینیشان
Манзилӣ додашон даруни сарой
منزلی دادشان درون سرای
То буд наздашон ба хилвати ҷой
تا بود نزدشان به خلوت جای
Дил чу гаштяши фориғ аз ҳамаи кор
دل چو گشتیش فارغ از همه کار
Тоза кардӣ нишотро бозор
تازه کردی نشاط را بازار
Бо ҳарифони ту ва ба тнҳоӣӣ
با حریفان تو و به تنهائی
Бода хӯрдӣ ба маҷлиси ороӣӣ
باده خوردی به مجلس آرائی
Гӯш кардӣ дам наоне шан
گوش کردی دم نهانی شان
Баҳраи ҷустии зи кордонии шан
بهره جستی ز کاردانیشان
Онгаҳе гуфт ҷумларо хандон
آنگهی گفت جمله را خندان
Кофарин бар шумо хирадмандон
کافرین بر شما خردمندان
Бо шумо дӯстон бо тамиз
با شما دوستان با تمیز
Ёфтам баҳраи мандӣ аз ҳамаи чиз
یافتم بهرهمندی از همه چیز
Бо шумо айши мӯҷиб ҳунар аст
با شما عیش موجب هنر است
Ҳар чаҳ пешаст суд бештар аст
هر چه پیش است سود بیشتر است
Лек гардандаи ҷаҳони паймоӣ
لیک گردندهٔ جهان پیمای
Натавон банд кард дар як ҷой
نتوان بند کرد در یک جای
Азин нмти хости узрҳо бисёр
ازین نمط خواست عذرها بسیار
Баси баҳри як супурди сад динор
بس بهر یک سپرد صد دینار
Ҳар се аз бахти шодмонаи хеш
هر سه از بخت شادمانهٔ خویش
Раҳ гирифтанд сӯии хонаи хеш . . .
ره گرفتند سوی خانه خویش ...