Абр май борад ва ман мешавам аз ёри ҷудо

ابر می‌بارد و من می‌شوم از یار جدا

Чун кунам дил ба чунин рӯзи зи дилдори ҷудо ?

چون کنم دل به چنین روز ز دلدار جدا؟

Абри борон ва ману ёри ситода ба видоъ

ابر و باران و من و یار ستاده به وداع

Ман ҷудои гиряи кунон , абри ҷудо , ёри ҷудо

من جدا گریه‌کنان، ابر جدا، یار جدا

Сабзаи нўхизу ҳавои хурраму бустони сарсабз

سبزه نوخیز و هوا خرم و بستان سرسبز

Булбул рӯй сияҳи мондаи зи гулзори ҷудо

بلبل روی‌سیه مانده ز گلزار جدا

эй маро дар таҳ ҳар мӯӣ ба зулфати бандӣ

ای مرا در ته هر موی به زلفت بندی

Чаҳ кунӣ банди зи бандами ҳамаи якбори ҷудо

چه کنی بند ز بندم همه یکبار جدا

Дида аз баҳри ту хўнбор шуд эй мардуми чашм

دیده از بهر تو خونبار شد ای مردم چشم

Мардумӣ кун машав аз дидаи хўнбори ҷудо

مردمی کن مشو از دیدهٔ خونبار جدا

Неъмат дида нахоҳам ки бимонад пас аз ин

نعمت دیده نخواهم که بماند پس از این

Монда чун дида аз он неъмати дидори ҷудо

مانده چون دیده از آن نعمت دیدار جدا

Дидаи сад рахна шуд аз баҳри ту , хокии зи раҳат

دیده صد رخنه شد از بهر تو، خاکی ز رهت

Зуд баргир ва бикун рахнаи девори ҷудо

زود برگیر و بکن رخنهٔ دیوار جدا

Май даҳуми ҷони Марв аз ман , вгрт бовар нест

می‌دهم جان مرو از من، وگرت باور نیست

Пеш аз он хоҳӣ , бустону нигаҳдори ҷудо

پیش از آن خواهی، بستان و نگهدار جدا

Ҳасани ту дайр напояд чу з хусрав рафтӣ

حسن تو دیر نپاید چو ز خسرو رفتی

Гули басӣ дайр намонад чу шуд аз хори ҷудо

گل بسی دیر نماند چو شد از خار جدا