Дилии кови ошиқи рўиист дар гулзор накушояд

دلی کاو عاشق روییست در گلزار نگشاید

Гар кандар дили ёрии сет аз ағёр накушояд

گر کاندر دل یاری ست از اغیار نگشاید

Рӯ , эй боду тамошои дигаронро бар басӯии гул

رو، ای باد و تماشا دیگران را بر بسوی گل

Ки моро ғунчаи пар хӯнаст , дар гулзор накушояд

که ما را غنچه پر خون است، در گلزار نگشاید

Чаҳ толеъ дорам ин каз осмони як корвони ғам

چه طالع دارم این کز آسمان یک کاروان غم

Ки ояд бар замин , ҷуз бар дили ман бор накушояд

که آید بر زمین، جز بر دل من بار نگشاید

Маро дар кор худ кунадаст дандон , зон турши абрӯ

مرا در کار خود کند است دندان، زان ترش ابرو

Бад-ӣни дандон ки ман дорам гиреҳ аз кор накушояд

بدین دندان که من دارم گره از کار نگشاید

Асири куфри гесуии санам чун брҳмн бояд

اسیر کفر گیسوی صنم چون برهمن باید

Кигар рагҳои ӯ бугсалади гиреҳ зуннор накушояд

که گر رگهای او بگسلد گره زنار نگشاید

Занад бисёр лофи зуҳду тақвои порсо , лекин

زند بسیار لاف زهد و تقوی پارسا، لیکن

Ҳамон беҳтар ки чашми худ дар он рухсор накушояд

همان بهتر که چشم خود در آن رخسار نگشاید

Ба ҷурми ишқ агар кофар кунандам халқи гӯ , ме кун

به جرم عشق اگر کافر کنندم خلق گو، می کن

Марои бории зиёни ҳаргиз ба истиғфор накушояд

مرا باری زیان هرگز به استغفار نگشاید

Чаҳ соъат буд он кандар рух ӯ сурх шуд чашмам

چه ساعت بود آن کاندر رخ او سرخ شد چشمم

Ки ҷузи хӯн ҳар дамии зини дида бедор накушояд

که جز خون هر دمی زین دیده بیدار نگشاید

Дили худ бо дару девор холӣ мекунад хусрав

دل خود با در و دیوار خالی می کند خسرو

Бимирадгар ғами худ бо дар ва девор накушояд

بمیرد گر غم خود با در و دیوار نگشاید