Аз хат ӯ нусхаи сабза ба саҳрои бабрад

از خط او نسخه سبزه به صحرا ببرد

Оби раёҳини сабзи ҳам ба тамошои бабрад

آب ریاحین سبز هم به تماشا ببرد

Баради хату зулф ӯ ҷону дили ошиқон

برد خط و زلف او جان و دل عاشقان

Зон рамақии монда буд , сабза ба саҳрои бабрад

زان رمقی مانده بود، سبزه به صحرا ببرد

Дар бен хорӣ бидам ҷои гирифта чу гул

در بن خاری بدم جای گرفته چو گل

Боди ҳавояш маро омад ва аз ҷои бабрад

باد هوایش مرا آمد و از جا ببرد

То ту хиромон чу Кебеки дай ба чаман дар шудӣ

تا تو خرامان چو کبک دی به چمن در شدی

Кебек бурун шуд зи боғ , ҷон ба таги пои бабрад

کبک برون شد ز باغ، جان به تگ پا ببرد

Булъаҷабии байн казу чашми ту бо чун манӣ

بوالعجبی بین کزو چشم تو با چون منی

Дил ба сукӯнат бидод , ҷон ба мудорои бабрад

دل به سکونت بداد، جان به مدارا ببرد

Хусрав бесангро буд сукӯнии зи умр

خسرو بی سنگ را بود سکونی ز عمر

Барг фироқат битохт , ҷумла ба яғмои бабрад

برگ فراقت بتاخت، جمله به یغما ببرد