зи даврии ту чу хунобаи ман афзӯн шуд

ز دوری تو چو خونابه من افزون شد

Маранҷ зи ашки ман ар остонат гулгун шуд

مرنج ز اشک من ار آستانت گلگون شد

Ба гирди кӯии ту мардум , нагуфтем ки сегӣ

به گرد کوی تو مردم، نگفتیم که سگی

Фитода буд дарин кӯй , ҳол ӯ чун шуд

فتاده بود درین کوی، حال او چون شد

Бикаш ба нози ҷаҳонӣ ки шаклу шухии ту

بکش به ناز جهانی که شکل و شوخی تو

На кам зи фитнаи даҳру балоӣ гардун шуд

نه کم ز فتنه دهر و بلای گردون شد

Киришма чанд кунӣ , як назар ба гӯшаи чашм

کرشمه چند کنی، یک نظر به گوشه چشم

Бад-ӣни тараф ки ҷигарҳои бедилон хӯн шуд

بدین طرف که جگرهای بیدلان خون شد

Ба хӯн дида навиштам чу қиссаи дили хеш

به خون دیده نوشتم چو قصه دل خویش

Дурусти нусхае аз достон маҷнӯн шуд

درست نسخه ای از داستان مجنون شد

Ту пой пеш наҳодӣ ба раҳ ки бхромӣ

تو پای پیش نهادی به ره که بخرامی

Ба пои пас задани хастаи сабр берун шуд

به پای پس زدن خسته صبر بیرون شد

Хаёли хандаи тести ин на гиряи хусрав

خیال خنده تست این نه گریه خسرو

Ки чшмҳоши чунин пари з дар макнун шуд

که چشمهاش چنین پر ز در مکنون شد