Шабигар он писари нозанин ба мо бирасад

شبی گر آن پسر نازنین به ما برسد

Буд умед ки бар дарди мо даво бирасад

بود امید که بر درد ما دوا برسد

Чаҳ гӯямаш ки балоеи сет ӯ ба некуӣ

چه گویمش که بلایی ست او به نیکویی

Чунон балои дил , эй кошкӣ ба мо бирасад

چنان بلای دل، ای کاشکی به ما برسد

Равад киришмаи кунон дар раҳ ва ҳазор чу ман

رود کرشمه کنان در ره و هزار چو من

Бамурда бошад ҳар сӯ , ба хона то бирасад

بمرده باشد هر سو، به خانه تا برسد

Ъамомаи каҷ нааду бас ки печ печ кунад

عمامه کج نهد و بس که پیچ پیچ کند

Ба ҳар дил аз хам ӯ печишӣ ҷудо бирасад

به هر دل از خم او پیچشی جدا برسد

зи баҳр хубон гӯйанд « ҷон худ бифурӯш »

ز بهر خوبان گویند «جان خود بفروش »

Ҳазор бори фурушам , агар баҳо бирасад

هزار بار فروشم، اگر بها برسد

Биор зулфи диловез то ба синаи нуҳум

بیار زلف دلاویز تا به سینه نهم

Дили з ҷой бирафта магар ба ҷо бирасад

دل ز جای برفته مگر به جا برسد

Ҷафои бршкниҳои ту маро бишикаст

جفای برشکنی های تو مرا بشکست

Рӯи мадор ки бар хусрави он ҷафо бирасад

رو مدار که بر خسرو آن جفا برسد