Ҳар шаби манам зи ҳиҷри парешону дида тар

هر شب منم ز هجر پریشان و دیده تر

Дил аз барам рамида ва ман зу рамида тар

دل از برم رمیده و من زو رمیده تر

Афғони зи ту ки ҳаст ба гӯшти фиғони ман

افغان ز تو که هست به گوشت فغان من

Ҳар чанд беш мешинавӣ ношунида тар

هر چند بیش می شنوی ناشنیده تر

Ширини ғамии сети ишқ , валикин замон куҷост ?

شیرین غمی ست عشق، ولیکن زمان کجاست؟

эй дил , бигӯямат ки бихӯр , лек дида тар

ای دل، بگویمت که بخور، لیک دیده تر

Халқӣ ба роҳи мунтазирати ҷон супурда анд

خلقی به راه منتظرت جان سپرده اند

эй тарки маст , дори Аннанро кашида тар

ای ترک مست، دار عنان را کشیده تر

Ту фитна замон шудӣ , варна рӯзгор

تو فتنه زمان شدی، ورنه روزگار

Бӯда сети пеши азин қадре орамида тар

بوده ست پیش ازین قدری آرمیده تر

эй дӯст , пардаи пӯшии маҷнӯни з ақл нест

ای دوست، پرده پوشی مجنون ز عقل نیست

Кӯраст домании зи гиребони дарида тар

کور است دامنی ز گریبان دریده تر

Хусрав , замон рафтан ва бар дӯши бори ишқ

خسرو، زمان رفتن و بر دوش بار عشق

Роҳи дароз май рӯй , охири ҷаридатар !

راه دراز می روی، آخر جریده تر!